အတြင္းပစၥည္း

အတြင္းပစၥည္း

သတင္းေတြေၾကာင့္ အေမာစို႕တယ္ အေမ…
ဘိုးဘြားပိုင္အိမ္ၿခံေျမနဲ႕ အတြင္းပစၥည္းေတြ
ေလလံတင္ခံေနရသတဲ့....။

တစ္ေန႕တစ္ေန႕ အတင္ခံလိုက္ရတဲ့ အတြင္းပစၥည္းေတြ
တရုတ္ကလက္၀ါးႀကီးအုပ္ ကလားက အမဲျဖတ္သလို
တိုင္းတပါးေတြ မ်က္ႏွာရတဲ့ ေခတ္မွာ
အေဖ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အေရာင္ေျပာင္းခဲ့ပီလား……????

အိမ္ကပစၥည္းေတြ ကုန္သြားလို႕
အေမ့အိမ္မ်ား အေရာင္ပိုတက္လာမလား လွမ္းၾကည့္မိတယ္
အမိုးမလံုတဲ့ အိမ္ေခါင္မိုးက
ဒီမိုးေတာင္ခံပါ့ မလား…????

စာအန္သံေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ေနရမယ့္ အနာဂတ္
စပယ္ေတြသာ သီကုန္းရင္း
လမ္းေပၚ တဆာဆာ ေအာ္ေနရတဲ့ ေမာင္ ညီမငယ္ေတြ
တစ္ေန႕တစ္ျခား ပိုပိုတိုးလာလို႕...။

အားေကာင္းေမာင္းသန္ အကိုလတ္ေတြလဲ
ရင္းႏွီးမတည္ဖို႕ ပညာနဲ႕ေငြအားမပါေတာ့
ငုတ္တုတ္ စိတ္ေလေနတံုး…။

နာတာရွည္ျဖစ္ေနတဲ့ ဦးေလး ေဒၚႀကီးေတြ
ကုစရာ အသျပာမရွိေတာ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ အိပ္ရာေပၚ ေမ်ာေနတံုး။

ေၾသာ္…....
အကိုႀကီးအဖအရာ ဆိုတဲ့ စကားပံုကပဲ မွားခဲ့သလား
အေဖ့အသက္နဲ႕ ၀ယ္ခဲ့ရတဲ့
လြတ္လပ္ျခင္းေတြ
အကိုႀကီးက ေလလံတင္ေနေတာ့
အနာဂတ္အတြက္ ရင္ေလးတယ္
အေမ…….။

ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ အဓိပၸါယ္

ျပည္ေထာင္စုေန႕ ေရာက္တိုင္း ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ျပည္ေထာင္စု ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ တက္ေရာက္ဖူးတဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႕ အခမ္းအနားေလးတစ္ခုကို ျပန္သတိရ မိတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္က ျပည္နယ္နဲ႕တိုင္း အသီးသီးမွ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္မ်ားကို ဖိတ္ေခၚၿပီး ျပည္ေထာင္စုေန႕ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ ႏိုင္ဖို႕ အစီအစဥ္ေတြ နဲ႕စည္ကား သိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပလာတဲ့ အစဥ္္အလာဟာ ဒီေန႕ အထိပါပဲ။ တကယ္လဲ အေလးထား လုပ္သင့္တဲ့ ရက္ျမတ္ေလးတစ္ခုပါ။

ဒီလို တက္ေရာက္လာတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ေတြက ျပည္ေထာင္စုေန႕ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ရတဲ့ အျပင္ တစ္ျခား ေလ့လာေရး ခရီးစဥ္ေတြလဲ အမ်ားႀကီး စီစဥ္ေပးပါတယ္။ ခရီးစဥ္ အမ်ားႀကီးနဲ႕ ရက္တိုတိုေလးမွာ ရန္ကုန္တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာ ရွိတဲ့ ေနရာေတာ္ေတာ္ ႏွံ႕ေအာင္လိုက္ၾကည့္ခြင့္ရတယ္။ မနက္ ၃ နာရီေလာက္ ထရတဲ့ ရက္ေတြလဲ ရွိတယ္ဗ်ာ..။ အေမာခံလိုက္တာ အက်ိဳးရွိပါတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ဆို သြားျဖစ္မဲ့ ေနရာေတြ မဟုတ္လို႕ေပါ့။ အဲဒီ အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးထဲက သမၼတအိမ္ျဖဴေတာ္မွာ က်င္းပတဲ့ ညစာစားပြဲကိုေတာ့ ကၽြန္မ အႏွစ္သက္ဆံုးပါ။ ညစာ စားပြဲ အၿပီးမွာ တက္ေရာက္လာတဲ့ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုေတြ အားလံုးရဲ႕ တီးမႈတ္ကခုန္မႈေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္လူႀကီးမင္းေတြနဲ႕ တိုင္းရင္းသားအားလံုးရဲ႕ ၾကည့္ရႈ အားေပးရင္း ထြက္လာတဲ့ ၾသဘာေပးတဲ့ လက္ခုပ္သံေတြက ကၽြန္မရင္ကို မေဖာ္ျပႏိုင္ေအာင္ ၾကည္ႏူး ပီတိ ေ၀ေစခဲ့တာ ၾကက္သီးျဖာ မိတဲ့အထိပါပဲ။

တိုင္းရင္းသားအားလံုးက (ဗမာ အပါအ၀င္) အခမ္းအနား အစီအစဥ္အတိုင္း သူတို႕ရိုးရာ၀တ္စံုနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအကကို ဂုဏ္ယူစြာ ေဖၚထုတ္ကျပသြားၾကတဲ့ စည္းခ်က္ကခုန္မႈေတြကို အခုျပန္ေရးရင္းေတာင္ အတိုင္းသား ျပန္ျမင္ေယာင္လာတယ္။ ဒီကပြဲေတြရဲ႕ ထူးျခားမႈက တစ္ဖက္နဲ႕ တစ္ဖက္ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မတူညီတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ သီဆိုတီးမႈတ္ ကခုန္မႈ ေတြကို အသိအမွတ္ျပဳ၊ ေလးစားတဲ့ ညေနခင္းေလးတစ္ခုပါ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈသာ အားလံုးထက္သာတယ္၊ ေကာင္းတယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚကို သင္ပုန္းေျခၿပီး ယဥ္ေက်းမႈတိုင္းဟာ လွပတယ္၊ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ ဆိုတဲ့ အရိုးခံစိတ္ေတြနဲ႕ တီးခတ္ကခုန္ေနၾကတာ ျပည္ေထာင္စု ဆိုတဲ့ အနက္ကို ေဖၚထုတ္ေနျခင္းေပါ့။ မဂၤလာရွိတဲ့ ညခ်မ္းကို အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ နားခိုေနတဲ့ ၾသဥငွက္ေတြနဲ႕ အျခားငွက္ကေလးေတြလဲ သီဆိုၾသဘာေပးခဲ့ၾက။ ေကာင္းကင္သားေတြ သီခ်င္းဆိုတဲ့ ညခ်မ္းေလးပါပဲ။

ဒီလိုအနစ္သာရနဲ႕ ျပည့္၀တဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႕ဟာ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ ရက္ေန႕ တစ္ရက္ပဲ ဆင္ႏြဲၿပီး က်န္တဲ့ ရက္ေတြမွာေတာ့ ေမ့ထားရမွာလား? ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ဆိုတာ ဘာလဲ? ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ ရက္ေန႕မွာ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ရဲ႕ အနွစ္က ဘာလဲ? ဘာအတြက္ ကၽြန္မတို႕ တစ္ညီတစ္ညြတ္ သေဘာတူခဲ့ ၾကလဲ? အဲဒီလို သေဘာ တူညီမႈေတြ ကၽြန္မတို႕ ေခတ္မွာ မရွိႏိုင္ေတာ့ ဘူးလား? ကိုယ့္ေဒသကို ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ဆိုတဲ့ အခြင့္အေရးကုိ ကတိျပဳခဲ့တဲ့ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ရဲ႕ အရင္းအျမစ္ဟာ ကၽြန္မတို႕ တိုင္းျပည္ကို လာေရာက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ နယ္ခ်ဲ႕ေတြရဲ႕ လက္ကလြတ္ေျမွာက္ဖို႕ အတူတကြ ပါ၀င္တိုက္ပြဲ၀င္ဖို႕ သေဘာတူညီမႈနဲ႕ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ေလးစားတန္ဖိုးထားတတ္ဖို႕ ေရးထိုးခဲ့တဲ့ လက္မွတ္တစ္ခု ဆိုရင္ မွားမယ္မထင္ဘူး။

British လက္ေအာက္က လြတ္ေျမွာက္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္မတို႕ တကယ္လြတ္လပ္ခဲ့ပါသလား? ဒီေမးခြန္းေလးက ကၽြန္မကို မသက္မသာျဖစ္ေစတာေတာ့ အမွန္ပဲ။

ဒီလိုနဲ႕ လြတ္လပ္မႈရဲ႕ ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြ ကို ကၽြန္မစဥ္းစားမိသြားတယ္။ တစ္ဆက္ထဲမွာပဲ၂၁ ရာစုရဲ႕ လြတ္လပ္မႈကို ကၽြန္မေတြးမိတယ္။ စစ္ပြဲနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး တင္းက်ပ္လာတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒေတြေၾကာင့္ စက္မႈႏိုင္ငံေတြနဲ႕ အရင္းရွင္ႏိုင္ငံေတြက သူတို႕လိုခ်င္တာ ရဖို႕ စစ္တိုက္ၿပီး အရယူတဲ့ စနစ္ကို မသံုးေတာ့တာ ကမၻာ့သမိုင္းကို ၿခံဳငံုၾကည့္ရင္ အထင္သားေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဆို ၂၁ ရာစုမွာ စစ္ပြဲ မရွိေတာ့ဘူးလား ေမးစရာရွိလာပါတယ္။

၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ ကၽြန္မေျဖရပါလိမ့္မယ္။ ကုန္ခမ္းလာတဲ့ ကမၻာ့အရင္းအျမစ္ေတြေၾကာင့္ စစ္ပြဲေတြဟာ ပိုျပင္းထန္လာတယ္လို႕ ဆိုရပါမယ္။ လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႕ တိုက္ယူျခင္းေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ညွင္ညွင္သာသာ ပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ ဆိုတဲ့ စြဲေဆာင္အား အရမ္းေကာင္းတဲ့ စီးပြားေရး လက္နက္ႀကီးေတြ တပ္ဆင္ အသံုးျပဳလာတာ ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက မြဲေသသြားၿပီး၊ ခ်မ္းသာၿပီးသား ႏိုင္ငံေတြက ခ်မ္းသာသထက္ ခ်မ္းသာမႈကို ရလာေအာင္ေပး ႏိုင္တဲ့ စီးပြားေရး ယႏၱရား လက္နက္ႀကီးေတြ တပ္ဆင္ ပစ္ခတ္လိုက္တာ အရင္ လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႕ တိုက္တဲ့ စစ္ပြဲေတြထက္ေတာင္ ပိုၿပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။

ဒီလို အင္းအားႀကီးတဲ့ စီးပြားေရးလက္နက္ေတြနဲ႕ တိုက္ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႕က ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္နဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ႀကီးေတြတပ္ၿပီး အခ်င္းခ်င္း သတ္ၾက၊တိုက္ၾက၊ ခိုက္ၾကနဲ႕ အခုကၽြန္မတို႕ ဒီေန႕ဘယ္ အေျခအေနဘယ္ေနရာကို ေရာက္ရွိေနၿပီလဲ ? British ေတြလာေတာ့ ျမန္မာေတြက သူတို႕ ေ၀ယာ၀ိစၥ လုပ္ေပးဖို႕ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္မွာ မလုပ္ဘူးလို႕ ျငင္းဆန္တဲ့အတြက္ India က ကုလားေတြကို ေခၚယူ အသံုးျပဳခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မတို႕ အားလံုးသိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ေခတ္မွာေတာ့ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာေတြက တိုင္းတပါးမွာ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႕ ပြဲစားကို ေငြသိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေပးၿပီး ေအာက္ေျခသိမ္း အလုပ္ေတြ သြားလုပ္ေနရတဲ့ (ကၽြန္ခံ) ျမန္မာေတြ ျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။

ျမန္မာလို႕ ေျပာလိုက္တာနဲ႕ ကူညီရမဲ့ ႏိုင္ငံသားလို႕ ကမၻာက ျမင္ေနၿပီ။ ပိုက္ဆံတတ္ႏိုင္လို႕ အလည္သြားဖို႕ေတာင္ ျမန္မာ Passport ဆိုရင္ visa ရဖို႕ မ်က္ႏွာ ငယ္ရတယ္။ သံရံုးေတြမွာ ဘာမွ မေမးခင္ “မင္း ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာမွာ မဟုတ္ဘူး” ဆိုတဲ့ စကားနဲ႕ အစြပ္စြဲခံရတယ္။ တကယ္လဲ စီးပြားေရး အေျခအေနနဲ႕ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ျပန္မလာတဲ့ သူေတြက မ်ားေနတာကိုး။ ဘယ္မလဲ ကၽြန္မတို႕ ေျပာတဲ့ ဂုဏ္? ဘယ္မွာလဲ ကၽြန္မတို႕ ေျပာတဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္? ငါတို႕ ႏိုင္ငံက ေနခ်င္စရာမေကာင္းေအာင္ကို ျဖစ္ေနၿပီးလား?

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႕ ေျပာေျပာေနတဲ့ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ဟာ ျမန္မာျပည္ ေကာင္းစားေရးအတြက္ပါ။ ငါတို႕ ခရီးတစ္ခု အတူတူ ေလွ်ာက္ေနၾကၿပီး ဘာအတြက္ အျငင္းပြား သတ္ျဖတ္ေနတာလဲ ?

ကၽြန္မေတာ့ အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ အိမ္ျဖဴေတာ္ ညေလးနဲ႕ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ေလးစား၊နာလည္မႈေတြနဲ႕ တီးမႈတ္ ကခုန္ႏိုင္မယ့္ ညေလးကိုလိုခ်င္မိတယ္။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ ရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း နားလည္၊ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႕ ေလးစားဂုဏ္ယူစြာ ကမဲ့ေန႕ေလးနဲ႕ ျမန္မာမ်ိဳးေဟ့လို႕ ကမၻာမွာ ဂုဏ္ယူ၀ံ့ၾကြားစြာ ေျပာႏိုင္မယ့္ ေန႕ေလးကို တကယ္လိုခ်င္မိတယ္။ ကၽြန္မရင္မွာ ရွိတဲ႕ ျပည္ေထာင္စု အိမ္မက္ေလးတစ္ခုေပါ့။

ျမန္မာဆိုၿပီး ကမၻာမွာ ေမာ္ၾကြားႏိုင္ဖို႕ ငါတို႕ အခ်င္းခ်င္း ေလးစား ခ်စ္ခင္ရမယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ ျမန္မာလူငယ္ေတြမွာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီလို အေရးႀကီးတဲ့ သမိုင္းကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္မယ့္ ငါတို႕ အရည္အခ်င္း ျပည့္မီရမဲ့အျပင္ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ ေနရာမွန္ျဖစ္ေနဖို႕ လဲ အရမ္း အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အနာဂတ္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္လာမယ့္ ငါတို႕လူငယ္ေတြ အားလံုး အမည္နာမ၊ အဖြဲ႕အစည္း အစြဲေတြထက္ ျမန္မာျပည္ေကာင္းစားေရး၊ ျမန္မာျပည္ႀကီး တိုးတက္ဖို႕ ငါတို႕ အားလံုးေျပာေနတဲ့ “ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္နဲ႕ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ေတြကို” ျပန္လည္သံုးသပ္ဖို႕ ဖိတ္ေခၚ ခ်င္ပါတယ္။

အခ်င္းခ်င္းေလးစားမႈနဲ႕ လူပီသတဲ့ လူ႕ယဥ္ေက်းမႈကို လက္ဆင့္ကမ္းေပး ႏိုင္မယ့္ သမိုင္းတစ္ေခတ္ရဲ႕ သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္လာၾကပါေစလို႕လဲ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို့သလိုက္ပါတယ္။

မတူညီမႈေတြကို အၿမဲေလးစား ျမတ္ႏိုးလွ်က္>>>>>> Apprenticeship

"ရွင္သန္ျခင္းက ဘာအတြက္လဲ"

Q* ေဆးေက်ာင္း စာသင္ခန္းတစ္ခုရဲ႕ စာသင္ႏွစ္ပထမဆံုးေန႕မွာ professor ျဖစ္သူက သူ႕တပည့္ေတြကို ဘာလို႕ ဒီစာသင္ခန္းထဲ ေရာက္လာေၾကာင္းေမးေတာ့

A* သမာရိုးက်ပါပဲ ေက်ာင္းသားေလးက ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္လို႕လို႕ ခပ္သြက္သြက္ေလးေျဖလိုက္တယ္တဲ့။

Q* အဲဒီေတာ့ Professor ကဘာလုိ႕ ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္တာလဲလို႕ ျပန္ေမးေတာ့

A* အရင္ေျဖသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးကပဲ လူေတြရဲ႕ အသက္ကိုကယ္ခ်င္လို႕လို႕ ျပန္ေျပာတယ္တဲ့။

Q* အဲဒီေတာ့ Professor ကဘာလို႕လူေတြရဲ႕ အသက္ကို ကယ္ခ်င္ရတာလဲလို႕ ျပန္ေမးေတာ့

A* ေက်ာင္းသားေလးက ခပ္လြယ္လြယ္ေလးပဲ အသက္ရွည္ေစခ်င္လို႕လို႕ ျပန္ေျပာတယ္တဲ့

Q* အဲဒီေတာ့ ဆရာက ဘာလို႕ အသက္ရွည္ေစခ်င္တာလဲ အသက္ရွည္လုိ႕ေကာ ဘာထူးမွာလဲလို႕ ျပန္ေမးတယ္တဲ့

A* ဒီတစ္ခါေတာ့ ေက်ာင္းသားေလး ႏုတ္ပိတ္သြားရွာတယ္တဲ့ေလ.....

တကယ္ေတာ့ အသက္ရွင္သန္ဖို႕ထက္ မိမိအသက္ရွင္သန္ျခင္းရဲ႕ အႏွစ္သာရကို ရွာေဖြမိဖို႕ ပိုအေရးႀကီးတယ္မဟုတ္ပါလား။

I got this picture from here.

၀န္ခံခ်က္။ ။ ဒီစာကို ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းက ေ၀တဲ့ စာရႊက္တစ္ခုမွာ ဖတ္မိတာပါ။ အဲဒီထဲမွာေတာ့ ပေရာဖက္ဆာက ခရစ္ယာန္မို႕ လူ႕အသက္ကို ကယ္ဖို႕ထက္ ၀ိညာဥ္ကို ကယ္တင္ႏိုင္ဖို႕ ပိုအေရးႀကီးေၾကာင္း သူ႕တပည့္ေလးကို တင္ျပသြားတာပါ။ အားလံုးအတြက္အက်ံဳး၀င္ဖို႕ ျမန္မာမႈျပဳ ဘာသာျပန္ထားပါတယ္။ တင္ျပသြားတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းအရာ "ရွင္သန္ျခင္းက ဘာအတြက္လဲဆိုတဲ့" ေမးခြန္းေလးက လူတိုင္းစမ္းစစ္သင့္တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခု မဟုတ္ပါလား??? ဒီေမးခြန္းေလးက သာမန္ေလးပါပဲ ဒါေပမယ့္ ေလွ်ာက္ေနရင္း လြဲေခ်ာ္ေနတတ္တဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ဆရာ၀န္ေတြသာမက ဘယ္သူမဆို မိမိရပ္တည္ခ်က္ကို ျပန္ျပန္စမ္းစစ္ရင္း ဘ၀ပန္းတိုင္ရွာေတြ႕ပီးသားလူေတြ အတြက္ေတာ့ အားမန္းထပ္ေလာင္း ေရွ႕သို႕ခ်ီဖို႕ေပါ့ေနာ္။ မရွာေတြ႕ေသးသူေတြလဲ ရွာေဖြေတြ႕ရွိႏိုင္ေအာင္ ဒီေမးခြန္းေလးက လမ္းျပႏိုင္မလားလို႕ပါ။

ေမတၱာျဖင့္
Apprenticeship

Peace One Day 2009

စက္တင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႕ဟာ ကမၻာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႕ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္တိုက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြလဲ ၂၄ နာရီအပစ္အခတ္ရပ္ပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႕ကို ဆင္ႏြဲၾကဖို႕ UN က ႏိုးေဆာ္က်င္းပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ လူသားမ်ားအားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးတတ္ၿပီး ၊ လူသားအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ စာနာနားလည္ဖို႔ ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားခ်စ္ခင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူလက္တြဲ ေနထိုင္သြားႏိုင္ဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ ငါ့လူမ်ိဳး ၊ ငါ့ယဥ္ေက်းမႈ၊ ငါ့နိုင္ငံ၊ ငါ့ဘာသာတရား၊ ငါ႕ယံုၾကည္မႈ႕၊ ငါ့ အဖြဲ႕ အစည္း အစရွိတဲ့ “ငါ” ဆိုတဲ့ အတၱအစြဲေတြရဲ႕ ေလာင္းရိပ္ တစ္ဘက္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းဆိုတာ အမွန္တစ္ကယ္ ျဖစ္တည္ေနပါတယ္။ ကမာၻ႕လူသားအားလံုးရဲ႕ မတူညီမႈေတြ အတြက္ အျငင္းပြား၊ စစ္ခင္းေနၾကမယ့္ အစား အဲဒီ မတူညီမႈေတြထဲကေန မတူညီတဲ့ အလွအပတရားေတြကို အတူခံစားၾကရရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား…….?

ေမတၱာတရားကသာ အနာဂတ္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ အေျဖပါ...။ ငါဆိုတဲ့ အတၱစည္း၀ိုင္း အျပင္ဘက္မွာရွိတဲ့ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ အျခားသူမ်ားအေပၚ၊ သတၱ၀ါအားလံုးအေပၚ၊ ဒီကမၻာေျမႀကီး အေပၚ ထားတဲ့ ေမတၱာ တရားေပါ့ေနာ္..။

တရားမွ်တမႈ႔ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ ဖခင္ဆိုရင္မွားမယ္မထင္ဘူးေနာ္..။ တစ္ကယ္ေတာ့ “ငါ” ဆိုတဲ့ လူသားအားလံုးတို႕ဟာ ကမၻာ႕ မိသားစု၀င္ေတြ မဟုတ္လား….? ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ထားခဲ့ၿပီး ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ ျဖစ္လာမယ့္ ရလာဒ ္(ဆိုး/ေကာင္း)ေတြ အတြက္ တာ၀န္ယူတတ္သူမ်ားျဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္ ။ ကိုယ့္အသက္ရွင္ျခင္းကေန သူတစ္ပါးရဲ႕ အသက္ရွင္ ရပ္တည္မႈ႔အေပၚ တန္ဖိုးထားေလးစား ျမတ္ႏိုးတတ္တဲ့ ေမတၱာတရား လက္ကိုင္ထားႏိုင္တဲ့ သူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား အားထုတ္ၾကရေအာင္လား… ။ သူမွန္တယ္ ငါမွန္တယ္ ဆိုၿပီး အျငင္းပြား စစ္ခင္းေနၾကမယ့္ အစား ေမတၱာတရားနဲ႔ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္သြားၾကရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား ?

ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ အနစ္သာရကို ခံစားနိုင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို သယ္ေဆာင္ေပးနိုင္တဲ့ လူသားဆန္တဲ့ လူပီသတဲ့ လူသားမ်ား ျဖစ္နိုင္ၾကပါေစ… ကမၻာေျမႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ……..

ေမတၱာစက္၀ိုင္း အတြင္းမွ လူသားအားလံုးကို ေလးစားခ်စ္ခင္လ်က္…. AP

P.S>> ဒီပိုစ္ေလးက မႏွစ္က Peace One Day မွာေရးခဲ့တာပါ။ အခုထိ Mission Complete မျဖစ္ေသးတဲ့အျပင္ အသစ္တင္ဖို႕လဲ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈအတြက္ ကၽြန္မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ထပ္ထဲက်ေနေသးတဲ့အတြက္ ဒီအေဟာင္းေလးကိုပဲ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။ မဖတ္ေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြအတြက္ေတာ့ အသစ္ေပါ့ေနာ္...။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လူသားတိုင္းေမ်ာင္လင့္ေတာင့္တၾကေပမယ့္ အခုထိ ခရီးမေရာက္ေသးတာ ရင္နာစရာပဲေနာ္။ သံလြင္ခက္နဲ႕ ဂ်ိဳးငွက္ငယ္ေလးေရ... အျမန္အိမ္ျပန္လာပါေတာ့။

ဘယ္သူ ညဏ္ပိုေကာင္းလဲ

I got this photo from here.

ေမြးကင္းစ ကေလးငယ္မ်ားဥ္ Nerves ဆဲလ္ သိန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ပါေၾကာင္း၊ လည္းေကာင္းသိန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ေသာ Nerves မ်ားသည္ လူတစ္ေယာက္သက္တမ္းတြင္ အမ်ားဆံုးရွိႏိုင္ေသာ အေရအတြက္ျဖစ္ေၾကာင္း သိပၸံပညာရွင္မ်ားဧ။္ ေတြ႕ရွိခ်က္အရ သိရွိရပါသည္။ ယင္း Nerves မ်ားဧ။္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈျဖစ္စဥ္ကို ေမြးကင္းစမွ အသက္ ၁၀ႏွစ္အထိသာ ဖြံ႕ၿဖိဳးႏိုင္ၿပီး ေမြးကင္းစမွ အသက္ ၂ ႏွစ္ အရြယ္ရွိ ကေလးမ်ားတြင္မူ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း ရင္ေသြးငယ္မ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကို ေလ့လာေသာ ပညာရွင္ Marriosn ဧ။္ သုေသတနမ်ား အရသိရွိ ရပါတယ္။ ၀မ္းနဲစရာေကာင္းသည္မွာ လည္းေကာင္း Nerves ေၾကာမ်ားဧ။္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ျဖစ္စဥ္တေလွ်ာက္မွာမွာ ဖြံၿဖိဳးမႈ မရွိေသာ Nerves ေၾကာမ်ားမွာမူ ေျခာက္ေသြ႕ ေသဆံုးသြားေၾကာင္းကို လဲ Marrison ဧ။္ သုေသတနမ်ားကပင္ သက္ေသျပခဲ့ ပါသည္။

Nerves ေၾကာမ်ားဧ။္ ဖြံၿဖိဳးမႈ ဆိုသည္မွာ သိန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ေသာ Nerves မ်ား တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု ဆက္စပ္သြားျခင္းကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္္။ ေမြးကင္စမွ ၁၀ႏွစ္အတြင္း Nerves ဆဲလ္မ်ားမ်ား ဆက္ခြင့္ရလိုက္ေသာ ကေလးမ်ားသည္ အျခားကေလးမ်ားထက္ ညဏ္ရည္ပိုေကာင္းၿပီး ေတြးေခၚမႈမ်ားကို ပိုမိုလုပ္ႏိုင္သည့္ ထူးခၽြန္ထက္ျမတ္ေသာ ကေလးမ်ားျဖစ္လာ ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ လူသားတိုင္းတြင္ မွတ္ႏိုင္မႈ ခြန္အား အတူူတူေလာက္ပင္ရွိသည္။ သို႕ရာတြင္ တစ္ခ်ိဳ႕လူမ်ားသည္ လူေတာ္ဟု သတ္မွတ္ခံရၿ႔ပီး တခ်ိဳ႕လူမ်ားမွာမူ လူညံ့မ်ားအျဖစ္ ေခၚေ၀ၚသမုတ္ျခင္း ခံရျခင္းသည္ ထို Nerves ေၾကာမ်ားဧ။္ ဆက္သြယ္မႈ မ်ားမ်ားရွိမရွိတြင္ မူတည္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

ယင္း Nerves ေၾကာမ်ားဧ။္ ဆက္သြယ္မႈ (၀ါ) ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ ျဖစ္ရန္ ကေလးငယ္မ်ား ေနထိုင္ေသာ အိမ္၊ ကစားကြင္း၊ ပတ္၀န္းက်င္နွင့္ ထိေတြ႕ ဆက္ဆံျခင္းမ်ား တဆင့္ ျဖစ္ပြားေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ငယ္ရြယ္ႏုနယ္ေသာ ကေလးမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံမႈ ျပဳေနေသာ မိဘ ေမာင္ႏွမမ်ား၊ ဆရာဆရာမမ်ားႏွင့္ ေန႕ကေလးထိန္းတာ၀န္ခံမ်ား အေနျဖင့္ ဆဲလ္ဖြံၿဖိဳးမႈ မ်ားမ်ား လုပ္ေပးႏိုင္ေသာ ထိေတြ႕ ဆက္ဆံမႈေတြကို ဖန္တီးေပးနိုင္ေသာ သင္ခန္းစား၊ ကစားနည္းမ်ား အားစနစ္တက် အသံုးျပဳရန္ အလြန္ပင္ အေရးႀကီးလွ ပါသည္။

ငယ္ရြယ္ေသာ ကေလးမ်ားသည္ အျပစ္ကင္းစင္ၿပီး သင္ယူတတ္ေျမာက္ရန္ အလြန္လြယ္ကူေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဘ၀တစ္တြင္ မည္သို႕ အသက္ရွင္ေနထိုင္သင့္ေၾကာင္းကို သူတို႕ကို အုပ္ထိန္းေသာ မိဘ၊ ဆရာ/မ နွင့္ ေနထိုင္ရာ ပတ္၀န္းက်င္မ်ား မွတဆင့္ ေလ့လာသင္ယူ ေလ့လာေနေသာ အခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လံုၿခံဳေႏြးေထြး၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းေသာ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ က်န္းမာေရးျဖင့္ ညီညြတ္ေသာ လူမႈ ၀န္းက်င္သည္ ငယ္ရြယ္ေသာကေလးမ်ား အတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေသာ အရာမ်ားျဖစ္သည္။
ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းေသာ မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းနွင့္ ပတ္၀န္းက်င္မွ ႀကီးျပင္းလာေသာ ကေလးမ်ားသည္ လူမႈေရးနယ္ပယ္၊ စိတ္က်န္းမာေရး၊ နွင့္ ပညာေရးဘက္တြင္ အမ်ားထက္ သာလြန္ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာေသာ သူမ်ားျဖစ္လာၾကမည္မွာ ေအကန္အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဆိုရေသာ လုံၿခံဳေႏြးေထြးၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းၿပီး က်န္းမာေရးႏွင့္ ညီညြတ္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္သည္ ကေလးငယ္မ်ားဧ။္ ဦးေႏွာက္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ျဖစ္စဥ္တြင္ အလြန္အေရးႀကီးေသာ အခန္း႑တြင္ ပါ၀င္သျဖင့္ ထိုသို႕ေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဖန္တီးေပးႏိုင္ရန္ မိဘ၊ဆရာမ်ားဧ။္ တာ၀န္ပင္ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ကေလးတစ္ဦးဧ။္ ညာဏ္ရည္ တိုးတက္မႈသည္ အုပ္ထိန္းသူမိဘ၊ ဆရာဆရာမမ်ား လက္တြင္ရွိေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္းကေလးမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံရေသာ သူမ်ားအေနျဖင့္ အလြန္ပင္ ဂရုျပဳ ေစာင့္ေရွာက္ ျခင္းျဖင့္ ၾကယ္ပြင့္ေလးမ်ား ေတာက္ပလာေစဖို႕ ေမ်ာ္ကိုးရင္း မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။

လူေတာ္ေလးေတြေမြးထုတ္ ေပးႏိုင္တဲ့ ေဖေဖေမေမေတြ ျဖစ္လာၾကပါေစ... သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ...
ေမတၱာျဖင့္... Apprenticeship

ကၽြန္မနဲ႕ ေရာင္စံုပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္

ပန္းခ်ီကားေလးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ၀င္ေရာက္ေရးေပးသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး ေက်းဇူးေနာ္။
ဒီပံုေလးကို တင္ျဖစ္ဖို႕ အႀကံေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက မွ်တမႈကုိ အရမ္းအေလးထားတဲ့သူရွင့္။ သူ႕ကို ကၽြန္မအေတြးေတြအျဖစ္ ပိုစ့္တစ္ခု ျပန္ေရးေပးမယ္လို႕ ကတိေပးထားေတာ့ ကၽြန္မဘေလာက္ေလးကို လာလာစစ္ေဆးေနေလရဲ႕။ ၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ယူၿပီးေျဖသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးနဲ႕လဲ အေတြးဖလွယ္မယ္လို႕ ကတိျပဳခဲ့တဲ့အတိုင္း ဒီပိုစ္ျပန္ေရးလိုက္တာပါ။ ကၽြန္မရဲ႕ ပံုေလးအေပၚ ခံစားမႈက သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးနဲ႕ ဆင္တူပါပဲ။ ကြဲျပားပံုေတြေတာ့ နဲနဲပါးပါးရွိေနအံုးမွာေပါ့ေနာ္…။ ကၽြန္မအေတြးေတြ အရမ္းေ၀းသြားရင္လဲ ျပန္ေခၚေပးၾကပါ

ကၽြန္မနဲ႕ စကားလက္စံုက်ျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အေတာ္တူပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားခ်က္က နိဂံုးမွာ သူေျပာသြားတဲ့ စကားပါ။ သူေျပာတာက အေပၚပဲေရာက္ေရာက္ ေအာက္မွာပဲေနေန မိမိရွိေနတဲ့ ေနရာမွာ အဆင္ေျပစြာေနတတ္ဖိုက အေရးႀကီးတယ္တဲ့။ အဲဒီစကားေလးကို ကၽြန္မအလြန္ႀကိဳက္မိတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ ကၽြန္မတို႕ အားလံုး လက္ရွိမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနဖို႕ထက္ အတိတ္နဲ႕ အနာဂတ္ေတြကိုသာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအျဖစ္ ထင္ေမ်ာ္ကိုးတတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ တကယ္ေတာ့ အတိတ္ကို ျပဳျပင္ခြင့္မရေတာ့သလို အနာဂတ္ကိုလဲ မပိုင္ဘူးေလ။ အဲဒီေတာ့ လက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ေနရာ တစ္ေန႕တာမွာ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုို ရလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ အနာဂတ္က ေသခ်ာပီးသားမဟုတ္လား။

ကၽြန္မဒီပံုကို ၾကည့္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ပထမဦးဆံုး သတိထားမိလိုက္တာက ေအာက္ကို ကုန္းပီးေလွခါးကို ကိုင္ေနတဲ့လူႀကီးနဲ႕ ရုပ္တည္ႀကီးရပ္ေနတဲ့ လူႀကီး ရွင့္။ ငုတ္ေနတဲ့ လူႀကီးက သူတက္လာတဲ့ေလွခါးကေန တိမ္ေတြဆီ ဆက္လွမ္းဖို႕ ျပင္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ စိုးရိမ္းစိတ္နဲ႕ ဆက္ေလွ်ာက္ဖို႕ လံုေလာက္တဲ့ သတၱိနဲ႕ ယံုၾကည္မႈေတြ ေပ်ာက္ေနတယ္လို႕ ခံစားမိတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ သူ႕ေျခလွမ္းေတြ ယိုင္ႏြဲ႕မသြားေအာင္ ေလွကားကို အားျပဳကိုင္ထားေနရလားလို႕ပါ။ တစ္နညး္အားျဖင့္ ေတြေ၀ေနတယ္လို႕ခံစားရတယ္။ အဲဒီလိုၾကည့္ရင္းနဲ႕ပဲ တိမ္ေတြကို အမွီျပဳရင္ ေထာင္ထားတဲ့ ေလွကားအေပၚ တက္ျဖစ္ဖို႕ ကၽြန္မသာဆို ယံုၾကည္မႈရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ေလွကားႀကီးအေျခခိုင္ခိုင္မွီႏိုင္မဲ့ နံရံက တိမ္ျဖစ္ေနလို႕။ တိမ္ဆိုတာ အစဥ္ေရႊ႕လွ်ားေနတာမဟုတ္လား


အေနာက္မွာ ရွိေနတဲ့ ႏွစ္ေယာက္ေတာ့ မေသခ်ာဘူး တကယ္ပဲေပ်ာ္ေနၾကတာလား ဒါမွမဟုတ္ ေျခလွမ္းေတြယိုင္ႏြဲ႕ေနတာလား ကၽြန္မ ေသေသခ်ာခ်ာသဲသဲကြဲကြဲနားမလည္ဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီတိမ္တိုက္ထဲေရာက္သြားတယ္ ဆိုရင္ပဲ သူတို႕အားလံုး အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ေနမယ္မွာပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးေတာ့ ကၽြန္မတကယ္ကို မခံစားရတာပါ။

ပံုကို ဆြဲခဲ့တဲ့သူက တိမ္ကို ေအာင္ျမင္မႈအျဖစ္တင္စားထားတယ္လို႕ေတာ့ ကၽြန္မထင္မိတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ တိမ္ေတြလိုပဲ ေန႕ျမင္ညေပ်ာက္မဟုတ္လား? ထူးဆန္းပီးတူညီေနတာတစ္ခုက လူေတြအားလံုး တခဏတာျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ႕ အသီးကို စြပ္ယူစားသံုးခ်င္ၾကတယ္။ မည့္၀င္းေသာက္ပပီး အရည္ရႊမ္းတဲ့အသီးလို ဒါမွမဟုတ္ အေမွာင္ညေတြမွာ အလင္းေပးတတ္တဲ့ ၾကယ္စင္လမင္းေတြလို လူေတြကို ညွိ႕ယူဖမ္းစား တယ္ထင္ပါ့။ သြားတဲ့ လမ္းေတြေတာ့ ကြာတာေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက တရားနည္းလမ္းက်က် တစ္ခ်ိဳ႕ေတာ့လဲ ျဖတ္လမ္းေပါ့။ ဘယ္လိုပဲသြားသြား ေရာက္သြားသူတိုင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႕အတူ ေႏွာင္တအနည္းနဲ႕ အမ်ားေတာ့ ရွိတတ္ၾကတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီေနရာကို ေရာက္ေအာင္သြားခ်င္ေနၾကတယ္ မဟုတ္လား အဲဒီေတာ့ ေအာက္မွာရွိေနတဲ့ လူေတြအားလံုးကိုေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈကို ရရွိဖို႕အားထုတ္ေနသူမ်ား အျဖစ္ျမင္မိတာ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးနဲ႕တူမယ္ထင္တယ္။

ဒါေပမယ့္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ရပ္ေနတဲ့တစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မျမင္ပံုက နဲနဲကြာတယ္။ ဖားႀကီးနဲ႕ေတာ့ တူေနမလား မသိဘူး။ အဲဒီလူက သူ႕ေျခလွမ္းတိုင္းကို ဂရုစိုက္တတ္ပီး သူလုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြအတြက္ တာ၀န္ယူရဲတဲ့ သူလို႕ထင္မိတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ခိုင္ခံ့မႈမရွိတဲ့ တိမ္ေတြကို အမွီျပဳရင္း တက္သြားတဲ လူေတြအတြက္ စိုးရိမ္ေနလားေတာ့မသိဘူး။ ဒီလူေတြအားလံုးမွာ သူ႕ကို အေလးစားမိဆံုးပဲ။

ကဲကၽြန္မအေတြးေတြ အရမ္းေ၀းသြားရင္ ျပန္ေခၚေပးၾက

P.S>>>>>သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးလဲ ေအာင္ျမင္မႈ အသီးကို စြပ္ယူစားသံုးႏိုင္ၿပီး စစ္မွန္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုလဲ ခံစားႏိုင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစလို႕ ကၽြန္မဆုေတာင္းေပးပါတယ္။

ေရာင္စံုပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္

ဒီပံုေလးကို ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ စကားလက္ဆံုက်ျဖစ္ၾကတယ္။ သူဘာသာျပန္ထားတဲ့ အနက္က အရမ္းေလးနက္ပီး အဓိပၸါယ္ရွိတယ္။ ေတြးပံု တစ္ခ်ိဳ႕ ကၽြန္မနဲ႕ နဲနဲကြဲေနေပမယ့္ သူ႕အေတြးအေခၚေလးကို ႀကိဳက္မိတယ္။ ဒီလိုကြဲျပားမႈေတာ့ ရွိေနအံုးမွာပဲ မဟုတ္လား။

တကယ္ဆို မတူညီတဲ့ အေတြးအေခၚေတြ အဆင့္ဆင့္ေပါင္းစပ္ဖလွယ္ရင္း သိပၸံနည္းပညာေတြ အေတြးအေခၚေတြ အံ့မခန္းတိုးတက္လာတာေပါ့။ ကိုယ္နဲ႕မတူတဲ့ အေတြးအေခၚ အမူအက်င့္ ရွိသူေတြနဲ႕ သဟဇာတျဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္တတ္ျခင္းဟာ ၂၁ ရာစုလူသားေတြအားလံုး ပိုင္ဆိုင္သင့္တဲ့ အရည္အခ်င္းတစ္ခုဆိုရင္ မွားမယ္ မထင္ဘူး။ ကၽြန္မကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အဲဒီအခ်က္ကို သူလဲလက္ခံတယ္ရွင့္..။

မတူညီမႈေတြရဲ႕ လွပမႈကို အရမ္းခံုမင္တဲ့ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ မိတ္ေဆြးေကာင္းတစ္ေယာက္ေပါ့။ ေက်ာင္းေတြ ပိတ္ထားေတာ့ သူနဲ႕ေဆြးေႏြးခြင့္ေတြ ရေနတာကို အရမ္းေက်းဇူးတင္မိတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ စကားစပ္မိရင္း ဒီပံုေလးကို ဘေလာက္ေပၚတင္ပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အေတြးဖလွယ္ၾကည့္ဖို႕ သူအဆိုျပဳလာလို႕ တင္လိုက္တာပါ။ ဘယ္လိုေလး ခံစားရတယ္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ျဖစ္ လဲဆိုတာ မွ်ေပးသြားၾကပါေနာ္….။

ဘေလာက္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ မတူညီမႈေတြေပါင္းစပ္ထားတဲ့ ေရာင္စံုပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ၀ိုင္းဆြဲၾကတာေပါ့…။

ေစာင့္ဆိုင္းခံ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား

ေစာင့္ဆိုင္းခံ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား

ေစာင့္ဆိုင္းခံ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
ဘာေတြျဖစ္သြားတတ္လဲ အေဖ….။

မိုးေရေတြလို ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ ၿပီး တိမ္ေတြအသြင္ေျပာင္းသြားလား?

ဒါမွမဟုတ္
တိမ္ေတြလိုပဲ ေရႊ႕ပါးရင္း မိုးေရအျဖစ္ ရြာခ်တတ္လား?

ဒါမွမဟုတ္
လိႈင္းပုတ္ခတ္ဒဏ္ေတြေၾကာင့္ အသြင္ေျပာင္းသြားတဲ့
ကမ္းေျခေတြလို ကြယ္ေပ်ာက္သြားတတ္လား?

ဒါမွမဟုတ္
ပုပ္သိုးေနတဲ့ ၾကက္ဥေတြလို နံေစာ္ေနၾကလား?

ဒါမွမဟုတ္
ၾကက္ကင္ေတြလုိ အနံ႕ေမႊးႀကိဳင္ သင္းပ်ံ႕ၿပီး ဆြဲေဆာင္တတ္ၾကလား?

ဒါမွမဟုတ္
ေမွ်ာ္လင့္ ၿခင္းဆိုတာ ဆြဲေဆာင္အားေကာင္းေအာင္
အေပၚယံျဖဴးထားတဲ့ ႏွမ္းေတြေလာက္ ပဲလား?

ဒါမွမဟုတ္
ေလရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ အျပစ္ကင္းသူေကာ မကင္းသူအားလံုးကို
၀ါးမ်ိဳးတတ္တဲ့ ဆူနာမီနဲ႕ နာဂစ္စ္ေတြလို
အခ်ိန္မေတာ္ အၿငိဳးႀကီးစြာ ေမႊေႏွာက္တတ္လား?

ဒါမွမဟုတ္
ခ်ိန္ကိုက္ဗံုးေတြလို ေပါက္ကြဲလြင့္စင္ၿပီး
အေကာင္အထည္ေဖာ္ခံရတတ္လား?
ဇူလိႈင္ ၁၉ အမွတ္တရ

ခရီးလမ္းဆံုးထိ

ဘ၀ဆိုတာ

ရယ္လိုက္ ငိုလိုက္..

ေျပးလိုက္ လႊားလိုက္

ရုန္းရင္း ကန္ရင္း

သမိုင္းတစ္ခု လွဖို႕

ႀကိဳးစား ေရးေနျခင္းေပါ့..။

Vote for Earth

Today is Saturday, March 28th from 8:30 to 9:30 p.m.! Why?
We will vote for Earth by simply switching off your lights for one hour and join the world!

1,858 cities, towns and municipalities in 81 countries have already committed to VOTE EARTH for Earth Hour 2009, as part of the world's first global election to stop global warming.

Let's switch off the lights!

For more information, please visit their website



I encourage you to join the world by switching off the lights! Try be creative and fun during the dark hour!

Not only for Earth Hour on Saturday evening, I also encourage you to conserve the lights anywhere if you don't use or need it for around the year.
Let protect our Earth :)
This post meant for friends who live abroad. I'm sure our country is voting for it. You know what I meant :P

Ski Jumping

နယ္ျခားေျမျခားႏွင္းၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ ခ်စ္သူမ်ားေန႕ကို တစ္ေယာက္ထဲ အခန္းက်င္းေလးထဲမွာ မကုန္ဆံုးခ်င္တာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ Ski Jumping သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္။ Winter Sports ေတြကို စိတ္၀င္စားတဲ့ ကၽြန္မ ဒီလိုခုန္တာ TV ေတြေလာက္မွာသာ ျမင္ဘူးတာေလ...။ အဲဒါေၾကာင့္ သြားၾကည့္ျဖစ္တာပါ။ :) တကယ္ကိုရင္ခုန္စရာ ေကာင္းတဲ့ ကစားနည္း တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ကစားသမားေတြရဲ႕ ၀မ္းလ်ားေမာက္ၿပီး ခုန္ဆင္း (ပ်ံသန္း)သြားတာ ေၾကာက္စရာ မေကာင္းပဲ အရမ္းကို လွပါတယ္။ လာၾကည့္သူေတြအားလံုးကို အားက်ေစတဲ့ အျပင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ရင္ခုန္မႈ၊ မေဖာ္ျပတတ္တဲ့ ခြန္အားတစ္ခုနဲ႕ အျမင္သစ္ေတြလည္း ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ ကစားနည္းတစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ အတြက္ ခံစားမႈေတြ မွ်ေ၀ႏိုင္ဖို႕ ရိုက္ခဲ့တဲ့ ပံုေတြနဲ႕ Video ကိုမွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ခ်စ္သူမ်ားေန႕ ျဖစ္ပါေစကြယ္။။။။
ေအာ္ဒါနဲ႕ ေနာက္အခြင့္ႀကံဳရင္ သြားၾကည့္ေနာ္။ အထူးသျဖင့္ ခ်စ္သူမ်ားေန႕အတြက္ေတာ့ a good leisure activity တစ္ခုျဖစ္တယ္။ ရင္ခုန္သံျမန္ခ်င္သူေတြ အတြက္ေပါ့။ :) :P

အေတာင္ပံႏွင့္ လူသားမ်ား


ကင္မရာနဲပဲ ရိုက္ျဖစ္လို႕ တစ္ေယာက္စာပဲ မွတ္တမ္းတင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။

ကစားကြင္း


ဒီႏိုင္ငံက လူေတြကစားတယ္


ေတာင္ထိပ္အေပၚမွ စတင္အမွတ္




ဘားတန္းရဲ႕ အလယ္မွာထိုင္းၿပီး ဒိုင္လူႀကီးရဲ႕ ခရာသံေစာင့္ေနစဥ္


လမ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္

ဒီေနရာေရာက္ေတာ့ ေျမျပင္ကို အရွိန္နဲ႕ ေတာင္ေအာက္ကို ခုန္တာ.. ပ်ံေနတဲ့ အတိုင္းပဲ... အရမ္းကို ျမန္ဆန္တယ္... ဒီေနရာက စခုန္တာေတာ့ မရိုက္ခဲ့ရဘူး :(


အရမ္းျမန္ေတာ့ ဒီပ်ံေနတဲ့ ပံုေလးရေအာင္ မနဲႀကိဳးစားလိုက္ရတယ္ Sport ကင္မရာ မယူသြားမိလို႕ နဲနဲ၀ါးေနတယ္... ေကာင္းေကာင္းၾကည့္ရင္ေတာ့ ျမင္ႏိုင္မွာပါ :)


ေလဟုန္မွာ ျပန္၀ဲေနစဥ္


ပ်ံသန္းအၿပီး ေျမျပင္နွင့္စထိစဥ္


ေလွ်ာဆင္းလာခ်ိန္.. ခႏၵကိုယ္ကို ပိုင္ႏိုင္စြာ ထိန္းသိမ္းႏိုင္မႈက အေရးပါတယ္


ေအာင္ျမင္စြာ ခုန္ဆင္းအၿပီး


မိန္းကေလးေတြလဲ ေယာက်ာၤေလးေတြလိုပဲ ခုန္ႏိုင္ၾကတယ္ အားက်စရာေနာ္..


သူတို႕ေတြက စတိုင္မ်ားတယ္




လမ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ အားေပးေနသူမ်ား


ဒိုင္လူႀကီး


ခုန္မွတ္ကို တာ၀န္ယူမွတ္သားေသာသူမ်ား


ဒီလို ေခါင္းေလာင္းေတြနဲ႕ အားေပးၾကတယ္



ကေလးငယ္ေလး သူ႕ဖုန္းနဲ႕ရိုက္ယူေနစဥ္


ခုန္ခ်အၿပီး ကစားသမားမ်ား


ေတာင္ေပၚကို ျပန္ပုိ႕ေပးတယ္

ကားေလးက ေတာင္ေပၚနားအထိပဲ ပို႕ႏိုင္ေတာ့ ကိုယ့္ကစား ကရိယာကိုယ္ထမ္းၿပီး ခုန္မွတ္စတင္ရာေနရာကို ျပန္သြားရတယ္



အနာဂါတ္ ကစားသမားမ်ားနဲ႕ လက္ရွိခုန္ေနသူ


ကစားသမားေတြ တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ ျမန္ျမန္ကု ႏိုင္ဖို႕ Ambulance ကအဆင္သင့္ ေစာင့္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ ဘားမွ မျဖစ္ဘူး။

“The person who risks nothing, does nothing, has nothing, is nothing, and becomes nothing. He may avoid suffering and sorrow, but he simply cannot learn and feel and change and grow and love and live.”

Leo F. Buscaglia

Twenty years from now you will be more disappointed by the things that you didn't do than by the ones you did so. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover. Mark Twin

Photos and Video by Apprenticeship

ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ အဓိပၸါယ္

ျပည္ေထာင္စုေန႕ ေရာက္တိုင္း ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ျပည္ေထာင္စု ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ တက္ေရာက္ဖူးတဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႕ အခမ္းအနားေလးတစ္ခုကို ျပန္သတိရ မိတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္က ျပည္နယ္နဲ႕တိုင္း အသီးသီးမွ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္မ်ားကို ဖိတ္ေခၚၿပီး ျပည္ေထာင္စုေန႕ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ ႏိုင္ဖို႕ အစီအစဥ္ေတြ နဲ႕စည္ကား သိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပလာတဲ့ အစဥ္္အလာဟာ ဒီေန႕ အထိပါပဲ။ တကယ္လဲ အေလးထား လုပ္သင့္တဲ့ ရက္ျမတ္ေလးတစ္ခုပါ။

ဒီလို တက္ေရာက္လာတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ေတြက ျပည္ေထာင္စုေန႕ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ရတဲ့ အျပင္ တစ္ျခား ေလ့လာေရး ခရီးစဥ္ေတြလဲ အမ်ားႀကီး စီစဥ္ေပးပါတယ္။ ခရီးစဥ္ အမ်ားႀကီးနဲ႕ ရက္တိုတိုေလးမွာ ရန္ကုန္တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာ ရွိတဲ့ ေနရာေတာ္ေတာ္ ႏွံ႕ေအာင္လိုက္ၾကည့္ခြင့္ရတယ္။ မနက္ ၃ နာရီေလာက္ ထရတဲ့ ရက္ေတြလဲ ရွိတယ္ဗ်ာ..။ အေမာခံလိုက္တာ အက်ိဳးရွိပါတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ဆို သြားျဖစ္မဲ့ ေနရာေတြ မဟုတ္လို႕ေပါ့။ အဲဒီ အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးထဲက သမၼတအိမ္ျဖဴေတာ္မွာ က်င္းပတဲ့ ညစာစားပြဲကိုေတာ့ ကၽြန္မ အႏွစ္သက္ဆံုးပါ။ ညစာ စားပြဲ အၿပီးမွာ တက္ေရာက္လာတဲ့ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုေတြ အားလံုးရဲ႕ တီးမႈတ္ကခုန္မႈေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္လူႀကီးမင္းေတြနဲ႕ တိုင္းရင္းသားအားလံုးရဲ႕ ၾကည့္ရႈ အားေပးရင္း ထြက္လာတဲ့ ၾသဘာေပးတဲ့ လက္ခုပ္သံေတြက ကၽြန္မရင္ကို မေဖာ္ျပႏိုင္ေအာင္ ၾကည္ႏူး ပီတိ ေ၀ေစခဲ့တာ ၾကက္သီးျဖာ မိတဲ့အထိပါပဲ။

တိုင္းရင္းသားအားလံုးက (ဗမာ အပါအ၀င္) အခမ္းအနား အစီအစဥ္အတိုင္း သူတို႕ရိုးရာ၀တ္စံုနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအကကို ဂုဏ္ယူစြာ ေဖၚထုတ္ကျပသြားၾကတဲ့ စည္းခ်က္ကခုန္မႈေတြကို အခုျပန္ေရးရင္းေတာင္ အတိုင္းသား ျပန္ျမင္ေယာင္လာတယ္။ ဒီကပြဲေတြရဲ႕ ထူးျခားမႈက တစ္ဖက္နဲ႕ တစ္ဖက္ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မတူညီတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ သီဆိုတီးမႈတ္ ကခုန္မႈ ေတြကို အသိအမွတ္ျပဳ၊ ေလးစားတဲ့ ညေနခင္းေလးတစ္ခုပါ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈသာ အားလံုးထက္သာတယ္၊ ေကာင္းတယ္ ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚကို သင္ပုန္းေျခၿပီး ယဥ္ေက်းမႈတိုင္းဟာ လွပတယ္၊ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ ဆိုတဲ့ အရိုးခံစိတ္ေတြနဲ႕ တီးခတ္ကခုန္ေနၾကတာ ျပည္ေထာင္စု ဆိုတဲ့ အနက္ကို ေဖၚထုတ္ေနျခင္းေပါ့။ မဂၤလာရွိတဲ့ ညခ်မ္းကို အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ နားခိုေနတဲ့ ၾသဥငွက္ေတြနဲ႕ အျခားငွက္ကေလးေတြလဲ သီဆိုၾသဘာေပးခဲ့ၾက။ ေကာင္းကင္သားေတြ သီခ်င္းဆိုတဲ့ ညခ်မ္းေလးပါပဲ။

ဒီလိုအနစ္သာရနဲ႕ ျပည့္၀တဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႕ဟာ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ ရက္ေန႕ တစ္ရက္ပဲ ဆင္ႏြဲၿပီး က်န္တဲ့ ရက္ေတြမွာေတာ့ ေမ့ထားရမွာလား? ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ဆိုတာ ဘာလဲ? ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ ရက္ေန႕မွာ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ရဲ႕ အနွစ္က ဘာလဲ? ဘာအတြက္ ကၽြန္မတို႕ တစ္ညီတစ္ညြတ္ သေဘာတူခဲ့ ၾကလဲ? အဲဒီလို သေဘာ တူညီမႈေတြ ကၽြန္မတို႕ ေခတ္မွာ မရွိႏိုင္ေတာ့ ဘူးလား? ကိုယ့္ေဒသကို ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ဆိုတဲ့ အခြင့္အေရးကုိ ကတိျပဳခဲ့တဲ့ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ရဲ႕ အရင္းအျမစ္ဟာ ကၽြန္မတို႕ တိုင္းျပည္ကို လာေရာက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ နယ္ခ်ဲ႕ေတြရဲ႕ လက္ကလြတ္ေျမွာက္ဖို႕ အတူတကြ ပါ၀င္တိုက္ပြဲ၀င္ဖို႕ သေဘာတူညီမႈနဲ႕ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ေလးစားတန္ဖိုးထားတတ္ဖို႕ ေရးထိုးခဲ့တဲ့ လက္မွတ္တစ္ခု ဆိုရင္ မွားမယ္မထင္ဘူး။

British လက္ေအာက္က လြတ္ေျမွာက္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္မတို႕ တကယ္လြတ္လပ္ခဲ့ပါသလား? ဒီေမးခြန္းေလးက ကၽြန္မကို မသက္မသာျဖစ္ေစတာေတာ့ အမွန္ပဲ။

ဒီလိုနဲ႕ လြတ္လပ္မႈရဲ႕ ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြ ကို ကၽြန္မစဥ္းစားမိသြားတယ္။ တစ္ဆက္ထဲမွာပဲ၂၁ ရာစုရဲ႕ လြတ္လပ္မႈကို ကၽြန္မေတြးမိတယ္။ စစ္ပြဲနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး တင္းက်ပ္လာတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒေတြေၾကာင့္ စက္မႈႏိုင္ငံေတြနဲ႕ အရင္းရွင္ႏိုင္ငံေတြက သူတို႕လိုခ်င္တာ ရဖို႕ စစ္တိုက္ၿပီး အရယူတဲ့ စနစ္ကို မသံုးေတာ့တာ ကမၻာ့သမိုင္းကို ၿခံဳငံုၾကည့္ရင္ အထင္သားေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဆို ၂၁ ရာစုမွာ စစ္ပြဲ မရွိေတာ့ဘူးလား ေမးစရာရွိလာပါတယ္။

၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ ကၽြန္မေျဖရပါလိမ့္မယ္။ ကုန္ခမ္းလာတဲ့ ကမၻာ့အရင္းအျမစ္ေတြေၾကာင့္ စစ္ပြဲေတြဟာ ပိုျပင္းထန္လာတယ္လို႕ ဆိုရပါမယ္။ လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႕ တိုက္ယူျခင္းေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ညွင္ညွင္သာသာ ပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ ဆိုတဲ့ စြဲေဆာင္အား အရမ္းေကာင္းတဲ့ စီးပြားေရး လက္နက္ႀကီးေတြ တပ္ဆင္ အသံုးျပဳလာတာ ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက မြဲေသသြားၿပီး၊ ခ်မ္းသာၿပီးသား ႏိုင္ငံေတြက ခ်မ္းသာသထက္ ခ်မ္းသာမႈကို ရလာေအာင္ေပး ႏိုင္တဲ့ စီးပြားေရး ယႏၱရား လက္နက္ႀကီးေတြ တပ္ဆင္ ပစ္ခတ္လိုက္တာ အရင္ လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႕ တိုက္တဲ့ စစ္ပြဲေတြထက္ေတာင္ ပိုၿပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။

ဒီလို အင္းအားႀကီးတဲ့ စီးပြားေရးလက္နက္ေတြနဲ႕ တိုက္ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႕က ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္နဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ႀကီးေတြတပ္ၿပီး အခ်င္းခ်င္း သတ္ၾက၊တိုက္ၾက၊ ခိုက္ၾကနဲ႕ အခုကၽြန္မတို႕ ဒီေန႕ဘယ္ အေျခအေနဘယ္ေနရာကို ေရာက္ရွိေနၿပီလဲ ? British ေတြလာေတာ့ ျမန္မာေတြက သူတို႕ ေ၀ယာ၀ိစၥ လုပ္ေပးဖို႕ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္မွာ မလုပ္ဘူးလို႕ ျငင္းဆန္တဲ့အတြက္ India က ကုလားေတြကို ေခၚယူ အသံုးျပဳခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မတို႕ အားလံုးသိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ေခတ္မွာေတာ့ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာေတြက တိုင္းတပါးမွာ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႕ ပြဲစားကို ေငြသိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေပးၿပီး ေအာက္ေျခသိမ္း အလုပ္ေတြ သြားလုပ္ေနရတဲ့ (ကၽြန္ခံ) ျမန္မာေတြ ျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။

ျမန္မာလို႕ ေျပာလိုက္တာနဲ႕ ကူညီရမဲ့ ႏိုင္ငံသားလို႕ ကမၻာက ျမင္ေနၿပီ။ ပိုက္ဆံတတ္ႏိုင္လို႕ အလည္သြားဖို႕ေတာင္ ျမန္မာ Passport ဆိုရင္ visa ရဖို႕ မ်က္ႏွာ ငယ္ရတယ္။ သံရံုးေတြမွာ ဘာမွ မေမးခင္ “မင္း ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာမွာ မဟုတ္ဘူး” ဆိုတဲ့ စကားနဲ႕ အစြပ္စြဲခံရတယ္။ တကယ္လဲ စီးပြားေရး အေျခအေနနဲ႕ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ျပန္မလာတဲ့ သူေတြက မ်ားေနတာကိုး။ ဘယ္မလဲ ကၽြန္မတို႕ ေျပာတဲ့ ဂုဏ္? ဘယ္မွာလဲ ကၽြန္မတို႕ ေျပာတဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္? ငါတို႕ ႏိုင္ငံက ေနခ်င္စရာမေကာင္းေအာင္ကို ျဖစ္ေနၿပီးလား?

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႕ ေျပာေျပာေနတဲ့ ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ဟာ ျမန္မာျပည္ ေကာင္းစားေရးအတြက္ပါ။ ငါတို႕ ခရီးတစ္ခု အတူတူ ေလွ်ာက္ေနၾကၿပီး ဘာအတြက္ အျငင္းပြား သတ္ျဖတ္ေနတာလဲ ?

ကၽြန္မေတာ့ အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ အိမ္ျဖဴေတာ္ ညေလးနဲ႕ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ေလးစား၊နာလည္မႈေတြနဲ႕ တီးမႈတ္ ကခုန္ႏိုင္မယ့္ ညေလးကိုလိုခ်င္မိတယ္။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ ရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း နားလည္၊ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႕ ေလးစားဂုဏ္ယူစြာ ကမဲ့ေန႕ေလးနဲ႕ ျမန္မာမ်ိဳးေဟ့လို႕ ကမၻာမွာ ဂုဏ္ယူ၀ံ့ၾကြားစြာ ေျပာႏိုင္မယ့္ ေန႕ေလးကို တကယ္လိုခ်င္မိတယ္။ ကၽြန္မရင္မွာ ရွိတဲ႕ ျပည္ေထာင္စု အိမ္မက္ေလးတစ္ခုေပါ့။

ျမန္မာဆိုၿပီး ကမၻာမွာ ေမာ္ၾကြားႏိုင္ဖို႕ ငါတို႕ အခ်င္းခ်င္း ေလးစား ခ်စ္ခင္ရမယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ ျမန္မာလူငယ္ေတြမွာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီလို အေရးႀကီးတဲ့ သမိုင္းကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္မယ့္ ငါတို႕ အရည္အခ်င္း ျပည့္မီရမဲ့အျပင္ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ ေနရာမွန္ျဖစ္ေနဖို႕ လဲ အရမ္း အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အနာဂတ္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္လာမယ့္ ငါတို႕လူငယ္ေတြ အားလံုး အမည္နာမ၊ အဖြဲ႕အစည္း အစြဲေတြထက္ ျမန္မာျပည္ေကာင္းစားေရး၊ ျမန္မာျပည္ႀကီး တိုးတက္ဖို႕ ငါတို႕ အားလံုးေျပာေနတဲ့ “ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္နဲ႕ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ေတြကို” ျပန္လည္သံုးသပ္ဖို႕ ဖိတ္ေခၚ ခ်င္ပါတယ္။

အခ်င္းခ်င္းေလးစားမႈနဲ႕ လူပီသတဲ့ လူ႕ယဥ္ေက်းမႈကို လက္ဆင့္ကမ္းေပး ႏိုင္မယ့္ သမိုင္းတစ္ေခတ္ရဲ႕ သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္လာၾကပါေစလို႕လဲ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို့သလိုက္ပါတယ္။

မတူညီမႈေတြကို အၿမဲေလးစား ျမတ္ႏိုးလွ်က္>>>>>> Apprenticeship

The meaning of Pink

ေဖေဖာ္၀ါရီ နဲ႕ ပန္းေရာင္

ေဖေဖာ္၀ါရီက
ပန္းေရာင္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္ဆိုရင္
ပန္းေရာင္ကို ခံစားလိုသူေတြမ်ား
လိမ္ညာမႈကင္းတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု
စစ္မွန္တဲ့ စကားနွစ္လံုး
ေမတၱာအျပည့္နဲ႕ ရင္ဘတ္
ျဖဴစင္ရိုးသားတဲ့ မ်က္၀န္း
ျမတ္ႏိုးယုယတဲ့ လက္တစ္စံု
ရဲရင့္ျပတ္သားတဲ့ ဦးေဏွာက္
ေလးနက္တည္ၾကည္တဲ့ ေျခတစ္စံု
နဲ႕
ကဗ်ာဆန္တဲ့ အေတြးအိမ္တစ္လံုး
ေတာ့
အနဲဆံုး ပိုင္ဆိုင္ထားသင့္တယ္။

Trading Women

ၾကည့္ေစခ်င္တယ္

ျမန္မာျပည္က တိုင္းရင္သူ အခါေလးပါ။

ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ documentary movie တစ္ခုကို မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ ဒီရုပ္ရွင္ေလးက ေဟာလီ၀ုတ္မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြ ပါတဲ့ ရုပ္ရွင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။

အေျခအေန အေၾကာင္း ေၾကာင္းေၾကာင့္ ကာမလုပ္သားေတြအျဖစ္ ေရာင္းစားျခင္း ဒါမွမဟုတ္ အေျခအေနအရ ကာမအလုပ္ကို ၀င္လုပ္ေနရတဲ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ဘ၀ကို မွတ္တမ္းတင္ ရိုက္ကူးထားတဲ့ ပညာေပး ရုပ္ရွင္ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာလို႕ၾကည့္ေစခ်င္လဲ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီရုပ္ရွင္ထဲမွာ အလုပ္ေပးမယ္ ဆိုၿပီး တကယ့္လက္ေတြ႕မွာ ကာမလုပ္သားေတြ အျဖစ္အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ ေၾကကြဲဖြယ္ရာ ျမန္မာ မိန္းကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ဘ၀ဇတ္လမ္းေတြနဲ႕ သူတို႕ အဲဒီလို ဘ၀ေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႕လိုက္တဲ့ အေျခအေနေတြ အေၾကာင္းတင္ျပထားတဲ့ ပညာေပး ရုပ္ရွင္တစ္ခုမို႕ပါ။

ဒီရုပ္ရွင္ အစပိုင္းမွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ကာမ ခရီးသြားလုပ္ငန္း (Sex Tourism) အေၾကာင္း နဲ႕ ထိုင္းမိန္းကေလးေတြ အေၾကာင္းကေန အစပ်ိဳးလိုက္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ ကာမ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရဲ႕ အဓိက ပံ့ပိုးမႈထုတ္ကုန္ေတြ ျဖစ္တဲ့ မိန္းကေလးေတြက ျမန္မာမိန္းကေလးေတြနဲ႕ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္းမွာ ေနထိုင္တဲ့ တိုင္းရင္းသူေတြ ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတင္ျပသြားတာ တခ်ိဳ႕ ျမန္မာ မိန္းကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ေၾကကြဲဖြယ္ ဘ၀ဇတ္လမ္း အေၾကာင္း ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္းေတြ ပါတဲ့အတြက္ ညြန္းလိုက္တာပါ။

ရုပ္ရွင္ရဲ႕ နာမည္ကေတာ့ Trading Women (မိန္းမ ကုန္သြယ္ျခင္း)

၇၇ မိနစ္ၾကာၿပီး David A. Feingold ရိုက္ကူးထားတဲ့ ပညာေပးရုပ္ရွင္ ျဖစ္ေၾကာင္းပါရွင့္

လင့္ေတာ့မရွိဘူး ေက်ာင္း library ေတြမွာေတာ့ရွိပါတယ္။ တကယ္လို႕ တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းမွာ မရွိဘူးဆိုရင္ ေက်ာင္းေတြမွာ ရွိတဲ့ World wide library services (Inner Library Loan) ကေနတဆင့္ ငွားၾကည့္လို႕ရပါတယ္။
ဒီေနရာမွာေတာ့ အတိုးခ်ံဳးေလာက္ပဲ ၾကည့္လို႕ရတယ္။ "Click here to preview this film" ကေနတဆင့္ ၾကည့္လို႕ရပါတယ္။
ဒီေနရာမွာေတာ့ ဒီရုပ္ရွင္ရိုက္ျဖစ္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ သိခ်င္သူေတြ ဖတ္လို႕ရတယ္။

Paradoxes

ေၾသာ္...... အားလံုး ေျပာင္းျပန္ေတြပါလား!

တခ်ိဳ႕က ဘိသိကံၡေအာင္ပြဲအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ကခုန္ ေနတယ္။
တခ်ိဳ႕က ေန၀င္ေတာ့မယ့္ အင္ပါရာအတြက္ ငိုေၾကြး ေနတယ္။

တခ်ိဳ႕က လက္နက္ႀကီးေတြထုတ္ၿပီး အျမတ္ရွာတယ္။
တခ်ိဳ႕က တစ္ခ်ိဳ႕က အဲဒီလက္နက္ေတြေၾကာင့္ ေသြးေခ်ာင္းစီးရတယ္။

တခ်ိဳ႕က စစ္ေအာင္ဖို႕ စစ္နည္းဗ်ဴဟာ ထုတ္ေနတယ္။
တခ်ိဳ႕က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ နည္းလမ္းရွာေနၾကတယ္။

တခ်ိဳ႕က ၿဂိဳလ္တုကတဆင့္ ကမၻာ့လူသားေတြ အေၾကာင္းေလ့လာတယ္။
တခ်ိဳ႕က ေျမေအာက္က်င္းေတြ တူးၿပီး ပုန္းေအာင္းမယ့္ ေနရာရွာတယ္။

တခ်ိဳ႕က Internet ကုိအသံုးျပဳၿပီး အသိပညာေတြ ျဖန္႕ေ၀တယ္။
တခ်ိဳ႕က အိမ္တံခါး ေသာ့ခတ္ၿပီး တိတ္တိတ္ေလး ႀကံတယ္။

တခ်ိဳ႕က လူအခ်င္းခ်င္းေလးစားဖို႕ ေမတၱာ တရားေဟာတယ္။
တခ်ိဳ႕က မိသားစု အခ်င္းခ်င္းသတ္ေနၾကတယ္။

တခ်ိဳ႕က ေစ်းကြက္ စီးပြားေရး စနစ္ေၾကာင့္ သန္းၾကြယ္ေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။
တခ်ိဳ႕က အိုးအိမ္မဲ့ ဘ၀ေရာက္သြားတယ္။

တခ်ိဳ႕က နယူကလီးယား စမ္းသပ္မႈရဲ႕ ဆိုးက်ိဴးအတြက္ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပတယ္။
တခ်ိဳ႕က နယူကလီးယားရဲ႕ ေဖါက္ခြဲအားကို အားကိုးခ်င္တယ္။

တခိ်ဳ႕က လြတ္လပ္မႈအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္တယ္။

တခိ်ဳ႕က လြတ္လပ္မႈကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။

အမွားေတြမ်ားေနတဲ့ ေခတ္မွာ အမွန္တရားက မ်က္ႏွာမရဘူး။
ရိုးသားမႈ မထြန္းကားတဲ့ေခတ္မွာ ရိုးသားတဲ့လူက အရူးလုပ္ခံရတယ္။
အက်ိဳးအျမတ္ကိုပဲ ေရွးရႈတဲ့ လူေတြၾကားမွာ ပရဟိတ အလုပ္ေတြက ကဲ့ရဲ႕ခံရတယ္။
ေၾသာ္ အားလံုး ေျပာင္းျပန္ေတြပါလား။

I got the picture from here.

Happy Sweet December to you all…..

ေပ်ာ္ရြင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ လျမတ္ ျဖစ္ပါေစ…။ ခရစၥမတ္ေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႕ပဲ မသိစိတ္ထဲက ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရြင္မႈကို ခံစားရတယ္။ ဒီ post အတြက္ Christmas Pictures ဆိုၿပီး Google မွာရွာၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေရာင္ေတာက္ပစံုလင္တဲ့ decoration ရယ္၊ေပ်ာ္ပြဲရြင္ပြဲဆင္ႏြဲ ေနတဲ့ပံုေတြရယ္ကပိုမ်ားတယ္။ ကၽြန္မရွာမိတာေတာ့ ႏြားစားခြက္ေလးထဲက သခင္ခရစ္ေတာ္ကိုရွာတာ ပံုနဲနဲပဲေတြ႕တယ္။ အဲဒါနဲ႕အေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ ဒီေန႕ျမိဳ႕ထဲကအျပင္အဆင္ေတြလဲ ခရစၥမတ္အျပင္အဆင္ေတြနဲ႕ ေျပာင္းလဲသြားၿပီးမို႕ လိုက္ေငးျဖစ္တယ္။ အတူတူပဲ လွပတဲ့ျပင္ဆင္မႈေတြအလယ္ သခင္ေယရူက ေနရာမရေနျပန္ဘူး။ဒါနဲ႕ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ ျပန္ေမးလိုက္တယ္ သခင္ခရစ္ေတာ္ ေမြးဖြားဖို႕ေနရာေပးခဲ့တဲ့သူ ကၽြန္မျဖစ္ၿပီလားေပါ့။တကယ္ေတာ့ ခရစၥမတ္ဟာ ေလာကီသားေတြ ကိုအျပစ္ႏြံထဲက ကယ္တင္ဖို႕ ေမြးဖြားလာတဲ့သခင္ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ေမြးေန႕ျမတ္ပါ။ ဒီလိုရာသီမွာအခ်င္းခ်င္း ေမတၱာျပတဲ့အေနနဲ႕ ခရစၥမတ္လက္ေဆာင္ေတြေပးၾကတာဟာ သခင္ခရစ္ေတာ္ကၽြန္မတို႕အားလံုးအတြက္ ယူေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာလက္ေဆာင္ကို နမူနာယူၿပီး အျခားသူမ်ားကိုေမတၱာျပတဲ့အေနနဲ႕ အခ်င္းခ်င္းလက္ေဆာင္ ေလးေတြေ၀ၾကတာပါ။ ခရစ္ယာန္ဘာသာေရးပြဲျဖစ္တဲ့ အတြက္ဆင္ႏြဲရျခင္းရဲ႕ အနစ္သာရကို နဲနဲမွ်ေ၀လိုက္ျခင္းပါ။ ကၽြန္မတို႕အားလံုးသိပီးသားအေၾကာင္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့
ခရစၥမတ္ကိုသာ ၀င္ဆင္ႏြဲေနသူျဖစ္ျခင္းျဖစ္မယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို႕ပါ၀င္ဆင္ႏြဲတဲ့ပြဲေတာ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရေလး ကိုေမ့သြားတတ္ၾကတယ္ေနာ္....... :(

The Redneck Christmas Tree

ခရစၥမတ္ သစ္ပင္လုပ္ဖို႕ Fund လိုေနတဲ့လူေတြသူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ :P
ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္း FW လုပ္လာတဲ့ ပံုေတြပါ။ Good ideas now?

ဒီလိုအားလံုး၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာတဲ့ ဒီလကိုပဲ The World Health Organization (WHO) အဖြဲ႕ကေမ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ေနတဲ့ AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားေန႕အျဖစ္ ၁၉၈၈ ကတည္းက သတ္မွတ္က်င္းပခဲ့တာ ဒီႏွစ္ဆိုရင္ အႏွစ္ ၂၀ ရွိၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္အႏွစ္ ၂၀ ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် ၂၀၀၇ မွာ WHO ရဲ႕ေကာက္ယူခဲ့တဲ့ စရင္းအရ ကမၻာတစ္၀န္းးမွာ AIDS ေ၀ဒနာရွင္ေပါင္း ၃၃ သန္းေက်ာ္က ဒီေရာပါနဲ႕ အသက္ရွင္ေနရၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း WHO ရဲ႕စစ္တမ္းအရ သိရွိရပါတယ္။ ဒီေရာဂါေ၀ဒနာဆိုးႀကီးျပန္႕ပြားလာတာနဲ႕အမွ် ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကို ကူညီပံ့ပိုးေရး NGOs နဲ႕ ႏိုင္ငံအသီသီက အစိုးရေတြလဲ အေရးတယူေဆာင္ရြက္ကူညီေနၾကပါပီ။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးသိတဲ့ အတိုင္းအခုထိိ သုေတသီမ်ားအေနျဖင့္ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ကုသႏိုင္တဲ့ေဆးရွာမေတြ႕ေသးပါ။ တင္ႀကိဳကာကြယ္ရန္မွတပါး အျခားနည္းမရွိေသးတဲ့အတြက္ အားလံုးလဲသတိနဲ႕ မိမိကိုယ္ကိုကာကြယ္ ၾကရဖို႕သာက်န္ပါတယ္။ ေသြးအခ်င္းခ်င္းနဲ႕ ခႏၵာကိုယ္က ထြက္တဲ့အရည္အခ်င္းခ်င္း မထိေတြ႕မိဖို႕ေတာ့ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကာမဆက္ဆံျခင္းနဲ႕၊ ေသြးသြင္းျခင္း၊ မသန္႕တဲ့ ေဆးထိုးအပ္ေတြ ကတဆင့္ကူးဆက္မႈ အျမန္ဆံုးျဖစ္တဲ့ အတြက္ တစ္ခဏတာ သာယာမႈအေပၚအေလမလိုက္မိဖို႕နဲ႕ သန္႕စင္ေသာေဆးထိုးအပ္နဲ႕ ေသြးမ်ားကို သာသြင္းမိေစဖို႕ေတာ့ အထူးဂရုျပဳသင့္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္မတည္ခင္ ေဆးစစ္ျခင္းနဲ႕၊ အိမ္ေထာင္တည္မ်ားအေနနဲ႕ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး သစၥာရွိစြာေပါင္းသင္းဖို႕ အလြန္ပင္အေရးႀကီးပါတယ္။

ဒီလိုသတိနဲ႕ေနဖို႕ေျပာတဲ့ အခါ AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကို ေရွာင္ဖယ္သြားဖို႕မဟုတ္ပါဘူး။ အမွန္ေတာ့ ေ၀ဒနာရွင္ေတြအေနနဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပံ့ပိုးမႈအမ်ားႀကီးလိုပါတယ္။ မိသားစုသူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ နားလည္ေဖးမမႈေတြ ကသူတို႕အတြက္အားပါ။ AIDS ေ၀ဒနာရွင္မ်ားနဲ႕ အတူေနထိုင္စားေသာက္ျခင္းအားျဖင့္ ေရာဂါမကူးနိုင္ပါ။ အားလံုးသိ ၿပီးသားျဖစ္မွာပါ။အက်ဥ္းခ်ဳပ္အေနနဲ႕သာသင္ျပလိုက္ပါတယ္။ AIDS အေၾကာင္းပိုသိလိုသူမ်ား ဒီမွာ Click ပါ။ ျမန္မာျပည္ AIDS တေစ့တေစာင္းကိုေတာ့ မအိခင္ေရးသားထားပါတယ္။ စိတ္၀င္စားတဲ့ သူမ်ားသူ႕႕ဘေလာက္ (ဒီ post) ေလးကိုဖတ္ၾကည့္ပါ။

Reference: The World Health Organization (WHO)
Baby Jesus picture from here.

သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး ဒီခရစၥမတ္မွာ သခင္ခရစ္ေတာ္ ကၽြန္မတို႕အတြက္ယူေဆာင္လာတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ၿငိမ္သက္ျခင္း၊ ခ်စ္ျခင္း ဆုေက်းဇူးမ်ားနဲ႕အတူ သူငယ္ခ်င္းေတြေမ်ာ္မွန္းထားတဲ့ ဘ၀မွတ္တိုင္ေတြကိုလဲရရွိ ႏိုင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႕လိုက္ပါတယ္။

ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါအံုးမည္..
Apprenticeship

ပဓာနက်တဲ့ ငါတို႕

ပဓာနက်တဲ့ ငါတို႕

တကယ္ေတာ့
ကံၾကမၼာဆိုတာ object ေလးတစ္ခုပါ။
subject ျဖစ္တဲ့ ငါတို႕
active နဲ႕ passive verb ေတြကို ေသခ်ာသံုးတတ္ဖို႕ေတာ့
ပဓာနက်တယ္။
မေန႕ကအျဖစ္ေတြကို သင္ခန္းစားယူၿပီး
ဒီေန႕အတြက္
အေကာင္းဆံုး ေပးဆပ္ေနသူ အတြက္
ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာေပးစၿမဲမို႕
မနက္ျဖန္ေရ.......
မင္းအတြက္ ေမ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ တည္ေဆာက္ေနတယ္
ယံုၾကည္မႈ အျပည့္နဲ႕
လွမ္းခဲ့ပါေတာ့။


ဆက္လက္ၾကိဳးစားအံုးမည္.
Apprenticeship

စကားေျပာေသာသစ္ရြက္မ်ား......

အေမရိကမွာရွိတဲ့ အႏွစ္သက္ဆံုးမ်ားကို ေျပာပါဆိုရင္ Fall အလွနဲ႕ Spring အလွေတြက ကၽြန္မကိုအေတာ္ ဖန္းစားႏိုင္လြန္းပါတယ္.. ဒီလိုပဲလွပတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေတြကို အားလပ္ခ်ိန္ေတြမွာ စက္ဘီးကေလးနဲ႕လွည့္ပတ္ပီး အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုေတြ ရိုက္ရင္းကေန သစ္ရြက္ေလးေတြ၊သစ္ပင္ေတြနဲ႕ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္...။ Spring တံုးကရိုက္ခဲ့တဲ့ ပံုေတြေတာ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္မတင္ခဲ့ဘူး။ တင္ဘို႕ေနာက္က်သြားတာမို႕ ေနာက္နွစ္ မွပဲတင္ေတာ့မယ္ေနာ္..။ အခုေတာ့ Fall အလွေလးေတြကိုခံစားရင္ သူတို႕ေတြနဲ႕ စကားေျပာၾကည့္ရေအာင္။ AP ေပါက္သြားပီးလို႕ေတာ့မထင္လိုက္နဲ႕ေနာ္..။ ေၾကာက္ေၾကာက္ :D :) :P

သူတို႕ေလးေတြေပါ့ ေၾကြခသြားမွာကိုေတာင္ မမူဘူး။ အစြမ္းကုန္ အလွဆင္ေနၾကေလရဲ႕။
ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ သစၥာရွိထားတယ္ဆိုတာ AP ကိုေျပာျပေနၾကတယ္ေလ။
အားက်စရာေနာ္..။

သူတို႕ေလးေတြက လုပ္ေဆာင္မႈတိုင္းမွာ တန္ျပန္မႈရွိတယ္ ဆိုတဲ့နိယာမေတြနဲ႕ AP ကို ခရီးဆက္ဖို႕ ခြန္းအားေပးေနျပန္တယ္။ ဒီလိုနယ္ျခားေျမျခားမွာ ဒုကၡခံၿပီး လာရုန္းကန္ေနရတာ.. ပန္းတိုင္မွာ တန္ျပန္မႈေကာင္းေကာင္းေတာ့ ေစာင့္ေနေကာင္းပါရဲ႕။

အဲဒီေန႕က ေကာင္ကင္မွာေရာ AP ကမၻာမွာပါ မိုးေတြအုပ္ေနခဲ့တယ္ :( ဒါေပမဲ့ လွပေနစဲပဲ... ေငြ႕ေရဖြဲ႕ျခင္းက မိုးေရေတြအတြက္ေတာ့ နိမိတ္ေကာင္းပဲ မဟုတ္လား ????

ၤFall သစ္ရြက္ေတြနဲ႕သူတို႕ တေတြအေတာ္လိုက္ဖက္သလိုပဲ... တစ္ကယ္ေတာ့ AP တို႕လဲတစ္ေန႕ ေၾကြရမွာပဲ။
မေၾကြခင္ ဒီသစ္ရြက္ေလးေတြကို ေလာကႀကီးကို အလွဆင္ႏိုင္သူေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ေသးေလရဲ႕။

ေကာင္းကင္ကိုေခါင္းေမာ့ၾကည့္ေတာ့ Grave ေတြရဲ႕အေပၚမွာ ငွက္အမဲေလးေတြ စက္၀ိုင္းပံုလွည့္ပတ္ပ်ံသန္းေနတယ္။ သူတို႕ေလးေတြရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြလားေတာ့ မသိဘူး။ လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ ရသမွာေတာင္းပံုစံေတြ ပါ၀င္ေနတတ္တာကို သတိျပဳမိလိုက္တယ္။ ေက်းဇူးပါ ငွက္ကေလးတို႕ေရ..။

သူတို႕ေလးေတြရဲ႕ စြန္႕လႊတ္ရဲတဲ့ သတၱိေတြက စံထားေလာက္ပါေပတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ ရသေတြ ခံစားလိုက္ရတယ္... :

ငါတို႕အားလံုးခရီးတစ္ခုသြားေနၾကတယ္ေနာ္

ဘယ္ေတာ့ခရီးဆံုးမလဲ... အင္းေလ ခရီးဆံုးသြားရင္ေတာ့ ဖန္းတီးပိုင္ခြင့္ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ေန႕ပဲေနမွာ
အခုလို ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနရတာ အနစ္သာရရွိတယ္...

Just random beauty... bus က မူလတန္း-အထက္တန္းေက်ာင္းေတြ အတြက္ေနာ္. ဒီမွာမနက္တိုင္း ေက်ာင္းကားေတြ အိမ္အေရာက္ႀကိဳေပးပီး ညေနလဲအေရာက္ျပန္ပို႕တယ္...

ကဲဒီေနရာေလမွာထိုင္းၿပီး ကမၻာေျမႀကီးရဲ႕ အလွကို ခံစားၾကည့္ၾကရေအာင္ေနာ္....
ပင္ပန္းတာေတြေပ်ာက္ကင္းပါေစ.... သူတို႕ေလးေတြေျပာတဲ့ စကားေတြလဲ နားေထာင္ေပးလိုက္အံုးေနာ္ :P

နီးနီးေလးေနာ္... အျမင္အာရံုေတြရဲ႕ဖမ္းစားႏိုင္စြမ္းေတြေပါ့ ဒါေပမယ့္ AP Camera ေလးက အျမင္အာရံုေတြ ကန္႕သတ္ေပးတာေပါ့။ အနီးအေ၀းကိုဖမ္းစားဖို႕ မွန္ဘီလူးေကာင္းေကာင္းပါတဲ့ ကင္မရာတစ္လက္ဆိုရင္ေတာ့ ပံုေတြဒီထက္ပိုလွမွာ ေသခ်ာတယ္....
လက္ေတြ႕ ဘ၀ေတြမွာ အဲဒီလိုေတြျဖစ္တတ္တယ္ေနာ္.. ဗဟုသုတနဲ႕ Open-minded ေတြက ငါတို႕အားလံုးရဲ႕ အေတြးကို ေထာင့္ေပါင္းဆံုကျမင္ႏိုင္ေအာင္ ဖမ္းစားႏိုင္ဖို႕ ကရိယာေကာင္းေတြေပါ့။

မနက္ဖန္အတြက္တင္ႀကိဳပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနမဲ့အစား ဒီေန႕လက္ရွိ အခ်ိန္တိုင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္၊ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း
ေက်းဇူးေတြရရွိနိုင္ပါေစ..
ဆက္လက္ႀကိဳးစားအံုးမည္
AP
Photos by AP. Great thanks for your time and visit.
Have a great Fall enjoy before it's over...