Pann Pyo Latt

မ်ိဳးေစ့တိုင္း ရွင္သန္ပီး ဖူးတဲ့ ပန္းတိုင္းပြင့္ေစ၊ ပြင့္တဲ့ ပန္းတိုင္းေမႊးေစဖို႕ ပညာေျမၾသဇာ ကၽြန္မေရြးခဲ့တယ္

You Gotta let it go....

တည္ၿမဲျခင္း နိယာမ

ေျပာင္းလဲမႈေတြ အၿမဲျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့
ေလာကႀကီးမွာ
တည္ၿမဲျခင္းနိယာမ တစ္ခုရွိတယ္။

အၿမဲသစ္လြင္ေနတဲ့ ၾကားက
အၿမဲေျပာင္းလဲ ေနတဲ့
ေျပာင္းလဲ ျခင္းႀကီးေတြေလ....။

ႀကီးမား သန္စြမ္းတဲ့ ဒိုင္ႏိုေဆာေတြ
ဘာလို႕ မ်ိဳးတုံး သြားၾကလဲ
တခ်ိဳ႕ သိပၸံပညာရွင္ေတြ အခုထိ ေလ့လာေနတံုး။

အေျဖေလးက ရွင္းရွင္းေလးပါ
ေျပာင္းလဲမႈဒဏ္ကို ႀကံ့ႀကံ့ခံႏိုင္တဲ့ ခ်မ္ပန္ဇီေမ်ာက္ေတြလို
သဘာ၀ႀကီးနဲ႕ သဟဇာတ ျဖစ္ေအာင္ မေနႏိုင္လို႕ေပါ့။

ငါ့ ခႏၶာ၊ ႏွလံုး၊ ဦးေႏွာက္ေတြရဲ႕
သံစဥ္ မညီ ဗေလာင္ဆူညံ စည္းခ်က္ေတြၾကား
ေဟာ့ဒီ ဘ၀ တစ္ခုလံုးက
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္သင့္လား....?





Goodbye My love

Mmmm... Mmm... oohhmmm...
Could it be the world's gone colder?
Baby, I'm a losing soul
The more I try it just gets harder
And my pain is getting old
Somebody said that nothing lasts forever
Just the storm so I've been told
But it seems that when it rains it pours

And you know the rain won't last forever
And you know the storm won't always flow
But if the sun don't shine forever
You gotta let it go

Sometimes my burdens get so heavy
And it seems too hard to bear
Sometimes I feel so empty
And it feels like no one's there
Somebody said that nothing lasts forever
Just the storm so I've been told
But it seems that when it rains it pours


And you know the rain won't last forever
And you know the storm won't always flow
But if the sun don't shine forever
You gotta let it go

And you gotta let it go...
And you gotta let it go...
Mmmm... Mmm... oohhmmm...

I got the lyric from here

8 comments:

႐ိုးျမင္႔ေအာင္ January 29, 2009 at 11:49 AM  

ေခြးမလုပ္ေတာ႔ဘူးဗ်ာ... ဂ်မ္ပန္ဇီေမ်ာက္ပဲ လုပ္ေတာ႔မယ္... အဟတ္ဟတ္... ေဒါင္က်က်ျပားက်က် ဆိုေပမယ္႔ ပဲ႔ထြက္မသြားေအာင္ ေနရဦးမယ္ဗ်ာ...

Unknown January 29, 2009 at 1:37 PM  

ခ်န္ပန္ဇီ ေမ်ာက္အေၾကာင္းေလ့လာမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ လက္ရွိ သက္ရွိအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ သက္တမ္းအရွည္ၾကာဆံုးျဖစ္တဲ့ ပိုးဟပ္ေတြကို ေမ့ထားလို႕ ဘယ္ျဖစ္မလဲ....။

လင်းထက် January 29, 2009 at 1:44 PM  
This comment has been removed by the author.
လင်းထက် January 29, 2009 at 1:46 PM  

ေလာကၾကီးမ်ာ မတည္ျမဲ ျခင္း ဆိုတဲ့ ေျပာင္းလဲ ျခင္း တရား တစ္ခုသာ တည္ျမဲ ေနတာပဲေနာ္..

Apprenticeship January 29, 2009 at 4:28 PM  

လြမ္းလုင္>အဆင္ေျပသြားမွာပါ :)

ဘလက္ႀကီး>မတူဘူေလကြာ... ပိုးဟပ္ေတြက ေရာဂါပိုး သယ္ေဆာင္တယ္။ လူသားေတြကို အက်ိဳးမျပဳဘူး။ အဲဒီအတြက္လဲ ခ်မ္ပန္ဇီေတြရဲ႕ Civilization process ေတြက လူေတြအတြက္ စိတ္၀င္စားစရာ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္ေနတာေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား ..:D :P :D

ကိုလင္းထက္>အဲဒီေျပာင္းလဲမႈေတြကပဲ ဒီေန႕ကမၻာကို ဦးေဆာင္ေနေတာ့ အျပစ္မျမင္ေတာ့ဘူး။ :P

Anonymous January 29, 2009 at 9:28 PM  

သီခ်င္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။
အဲ ဒါေပမယ့္ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ေကာင္းဘူး ေၾကကြဲစရာပဲ။
အေျပာင္းအလဲေတြၾကားက ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ မေအပီေရ း)

ပန္းခေရ January 30, 2009 at 3:23 AM  

ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ မေျပာင္းလဲတဲ့ နိယာမေတြရွိတယ္...
ဘယ္ေလာက္ပဲ ေျပာင္းလဲေနပါေစ...
လူေတြရဲ့စိတ္ထားေတြ တိုးတက္ျမင့္မားျခင္း မရွိေသးတာလဲ မေျပာင္းလဲျခင္းတစ္မ်ိဳးပဲထင္ပ

Kyaw Myat Thu February 1, 2009 at 10:58 AM  

မိုက္တယ္. ကဗ်ာေရာ . သီခ်င္းေလးေရာပဲ. သီခ်င္းဖြင့္ၿပီး ကဗ်ာနားေထာင္လိုက္ေတာ့ ပိုျပည့္စံုသြားသလိုပဲ..

စဥ္းေတာ့ စဥ္းစားသင့္တာပဲဗ်. တစ္ခါတစ္ခါက်ေတာ့လည္း အားလံုးနဲ႔ အလိုက္သင့္ အလ်ားသင့္ ေနသြားရင္း ကိုယ္ပိုင္ Identity ေတြ ေပ်ာက္ကုန္တယ္ ထင္တာပဲဗ်ာ..

ငယ္ငယ္က သင္ဖူးတဲ့ ေခြးေတာက္ပင္ ၂-ပင္ၾကား ေပါက္တဲ့ သရက္ခ်ိဳပင္လိုေပါ့..

ေက်းဇူးပါ. ကဗ်ာ အတြက္ေရာ သီခ်င္းအတြက္ပါ. :)

The Creative Commons Attribution-No Derivative Works 3.0 Unported License.

လတ္တေလာ အေတြး

I felt it shelter to speak to you. ~Emily Dickinson

About this blog

I am Apprenticeship. I love Burma. News in Burma is my daily bread, and Change is what I long to hear for. I have two sides of friends. One group says the world is blue and another group says it is red. I see it as a reddish blue.

Don't ask what your country can do for you, but what you can do for your country, by John F. Kennedy


အမုန္းမရွိတဲ့ အိမ္

javascript:void(0)