Posted by
Apprenticeship
at
Saturday, December 19, 2009
ကၽြန္မ ယံုၾကည္ပါသည္.....
Posted by
Apprenticeship
at
Monday, October 19, 2009
Q* ေဆးေက်ာင္း စာသင္ခန္းတစ္ခုရဲ႕ စာသင္ႏွစ္ပထမဆံုးေန႕မွာ professor ျဖစ္သူက သူ႕တပည့္ေတြကို ဘာလို႕ ဒီစာသင္ခန္းထဲ ေရာက္လာေၾကာင္းေမးေတာ့
A* သမာရိုးက်ပါပဲ ေက်ာင္းသားေလးက ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္လို႕လို႕ ခပ္သြက္သြက္ေလးေျဖလိုက္တယ္တဲ့။ Q* အဲဒီေတာ့ Professor ကဘာလုိ႕ ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္တာလဲလို႕ ျပန္ေမးေတာ့ A* အရင္ေျဖသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးကပဲ လူေတြရဲ႕ အသက္ကိုကယ္ခ်င္လို႕လို႕ ျပန္ေျပာတယ္တဲ့။ Q* အဲဒီေတာ့ Professor ကဘာလို႕လူေတြရဲ႕ အသက္ကို ကယ္ခ်င္ရတာလဲလို႕ ျပန္ေမးေတာ့ A* ေက်ာင္းသားေလးက ခပ္လြယ္လြယ္ေလးပဲ အသက္ရွည္ေစခ်င္လို႕လို႕ ျပန္ေျပာတယ္တဲ့ Q* အဲဒီေတာ့ ဆရာက ဘာလို႕ အသက္ရွည္ေစခ်င္တာလဲ အသက္ရွည္လုိ႕ေကာ ဘာထူးမွာလဲလို႕ ျပန္ေမးတယ္တဲ့ A* ဒီတစ္ခါေတာ့ ေက်ာင္းသားေလး ႏုတ္ပိတ္သြားရွာတယ္တဲ့ေလ..... တကယ္ေတာ့ အသက္ရွင္သန္ဖို႕ထက္ မိမိအသက္ရွင္သန္ျခင္းရဲ႕ အႏွစ္သာရကို ရွာေဖြမိဖို႕ ပိုအေရးႀကီးတယ္မဟုတ္ပါလား။ I got this picture from
here. ၀န္ခံခ်က္။ ။ ဒီစာကို ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းက ေ၀တဲ့ စာရႊက္တစ္ခုမွာ ဖတ္မိတာပါ။ အဲဒီထဲမွာေတာ့ ပေရာဖက္ဆာက ခရစ္ယာန္မို႕ လူ႕အသက္ကို ကယ္ဖို႕ထက္ ၀ိညာဥ္ကို ကယ္တင္ႏိုင္ဖို႕ ပိုအေရးႀကီးေၾကာင္း သူ႕တပည့္ေလးကို တင္ျပသြားတာပါ။ အားလံုးအတြက္အက်ံဳး၀င္ဖို႕ ျမန္မာမႈျပဳ ဘာသာျပန္ထားပါတယ္။ တင္ျပသြားတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းအရာ "ရွင္သန္ျခင္းက ဘာအတြက္လဲဆိုတဲ့" ေမးခြန္းေလးက လူတိုင္းစမ္းစစ္သင့္တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခု မဟုတ္ပါလား??? ဒီေမးခြန္းေလးက သာမန္ေလးပါပဲ ဒါေပမယ့္ ေလွ်ာက္ေနရင္း လြဲေခ်ာ္ေနတတ္တဲ့ ေလာကႀကီးမွာ ဆရာ၀န္ေတြသာမက ဘယ္သူမဆို မိမိရပ္တည္ခ်က္ကို ျပန္ျပန္စမ္းစစ္ရင္း ဘ၀ပန္းတိုင္ရွာေတြ႕ပီးသားလူေတြ အတြက္ေတာ့ အားမန္းထပ္ေလာင္း ေရွ႕သို႕ခ်ီဖို႕ေပါ့ေနာ္။ မရွာေတြ႕ေသးသူေတြလဲ ရွာေဖြေတြ႕ရွိႏိုင္ေအာင္ ဒီေမးခြန္းေလးက လမ္းျပႏိုင္မလားလို႕ပါ။ ေမတၱာျဖင့္
Posted by
Apprenticeship
at
Sunday, September 20, 2009
စက္တင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႕ဟာ ကမၻာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႕ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္တိုက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြလဲ ၂၄ နာရီအပစ္အခတ္ရပ္ပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေန႕ကို ဆင္ႏြဲၾကဖို႕ UN က ႏိုးေဆာ္က်င္းပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကမာၻေပၚမွာရွိတဲ့ လူသားမ်ားအားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးတတ္ၿပီး ၊ လူသားအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ စာနာနားလည္ဖို႔ ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားခ်စ္ခင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူလက္တြဲ ေနထိုင္သြားႏိုင္ဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ ငါ့လူမ်ိဳး ၊ ငါ့ယဥ္ေက်းမႈ၊ ငါ့နိုင္ငံ၊ ငါ့ဘာသာတရား၊ ငါ႕ယံုၾကည္မႈ႕၊ ငါ့ အဖြဲ႕ အစည္း အစရွိတဲ့ “ငါ” ဆိုတဲ့ အတၱအစြဲေတြရဲ႕ ေလာင္းရိပ္ တစ္ဘက္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းဆိုတာ အမွန္တစ္ကယ္ ျဖစ္တည္ေနပါတယ္။ ကမာၻ႕လူသားအားလံုးရဲ႕ မတူညီမႈေတြ အတြက္ အျငင္းပြား၊ စစ္ခင္းေနၾကမယ့္ အစား အဲဒီ မတူညီမႈေတြထဲကေန မတူညီတဲ့ အလွအပတရားေတြကို အတူခံစားၾကရရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား…….? ေမတၱာတရားကသာ အနာဂတ္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ အေျဖပါ...။ ငါဆိုတဲ့ အတၱစည္း၀ိုင္း အျပင္ဘက္မွာရွိတဲ့ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ အျခားသူမ်ားအေပၚ၊ သတၱ၀ါအားလံုးအေပၚ၊ ဒီကမၻာေျမႀကီး အေပၚ ထားတဲ့ ေမတၱာ တရားေပါ့ေနာ္..။ တရားမွ်တမႈ႔ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ ဖခင္ဆိုရင္မွားမယ္မထင္ဘူးေနာ္..။ တစ္ကယ္ေတာ့ “ငါ” ဆိုတဲ့ လူသားအားလံုးတို႕ဟာ ကမၻာ႕ မိသားစု၀င္ေတြ မဟုတ္လား….? ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ထားခဲ့ၿပီး ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ ျဖစ္လာမယ့္ ရလာဒ ္(ဆိုး/ေကာင္း)ေတြ အတြက္ တာ၀န္ယူတတ္သူမ်ားျဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္ ။ ကိုယ့္အသက္ရွင္ျခင္းကေန သူတစ္ပါးရဲ႕ အသက္ရွင္ ရပ္တည္မႈ႔အေပၚ တန္ဖိုးထားေလးစား ျမတ္ႏိုးတတ္တဲ့ ေမတၱာတရား လက္ကိုင္ထားႏိုင္တဲ့ သူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား အားထုတ္ၾကရေအာင္လား… ။ သူမွန္တယ္ ငါမွန္တယ္ ဆိုၿပီး အျငင္းပြား စစ္ခင္းေနၾကမယ့္ အစား ေမတၱာတရားနဲ႔ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္သြားၾကရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား ? ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ အနစ္သာရကို ခံစားနိုင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို သယ္ေဆာင္ေပးနိုင္တဲ့ လူသားဆန္တဲ့ လူပီသတဲ့ လူသားမ်ား ျဖစ္နိုင္ၾကပါေစ… ကမၻာေျမႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ…….. ေမတၱာစက္၀ိုင္း အတြင္းမွ လူသားအားလံုးကို ေလးစားခ်စ္ခင္လ်က္…. AP P.S>> ဒီပိုစ္ေလးက မႏွစ္က Peace One Day မွာေရးခဲ့တာပါ။ အခုထိ Mission Complete မျဖစ္ေသးတဲ့အျပင္ အသစ္တင္ဖို႕လဲ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈအတြက္ ကၽြန္မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ထပ္ထဲက်ေနေသးတဲ့အတြက္ ဒီအေဟာင္းေလးကိုပဲ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။ မဖတ္ေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြအတြက္ေတာ့ အသစ္ေပါ့ေနာ္...။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လူသားတိုင္းေမ်ာင္လင့္ေတာင့္တၾကေပမယ့္ အခုထိ ခရီးမေရာက္ေသးတာ ရင္နာစရာပဲေနာ္။ သံလြင္ခက္နဲ႕ ဂ်ိဳးငွက္ငယ္ေလးေရ... အျမန္အိမ္ျပန္လာပါေတာ့။
